Σελίδες

Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2013

Ευθύμης Ζησάκης: «Είμαι φιλόδοξος σαν άνθρωπος, αλλά όχι κενόδοξος»


Είναι μόλις 25χρονών και το όνειρό του είναι να «βαδίζει σ’ έναν δρόμο που συνεχώς ολοένα κι ‘ανοίγει’». Ο Ευθύμης Ζησάκης, που έκανε την πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση στο «Αμάρτημα της μητρός μου», μας μιλά για την πρώτη οντισιόν που πέρασε, για το «τσαλάκωμα» που πρέπει να έχει ένας ηθοποιός, τους στόχους του, καθώς και την πρώτη του τηλεοπτική εμπειρία, όπου υπέστη ένα «σοκ», όπως μας λέει.

«Οντισιόν» ο τίτλος της παράστασης. Τι σημαίνει αυτή η λέξη και τι η παράσταση για σένα;
Οντισιόν για μένα είναι η δοκιμή ανθρώπων που έχουν ταλέντο και δυνατότητες. Όσον αφορά την παράσταση, διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικές φωνές, διαφορετικές ερμηνείες και με όλα τα ευτράπελα που μπορεί να συμβούν.
Τι ευτράπελα σου έχουν συμβεί σε οντισιόν;
Μου ‘χουν συμβεί πολλά ευτράπελα του στυλ να πάω σε οντισιόν και να μην είναι εκεί ο σκηνοθέτης. Να τον περιμένουμε 3-4 ώρες και να μην έρθει ποτέ. Επίσης, έχουν συμβεί διάφορες συμπεριφορές αστείες και στενάχωρες. 
Στη συγκεκριμένη «Οντισιόν» γελάμε μέχρι… θανάτου στις πρόβες, από τα πράγματα που ανακαλύπτουμε ενώ οι θεατές θα δουν και πολλές ευχάριστες εκπλήξεις.
Ποιες οι εκπλήξεις που θα δούμε;
Όπως προδίδει και ο τίτλος είναι μία οντισιόν που θα δείτε πολλά και διαφορετικά πράγματα. Πρόκειται για ένα πολύχρωμο πιάτο, που ως βάση έχει την ανατροπή. Όλοι οι ρόλοι που στην αρχή ξεκινάνε και ορίζονται αρχικά στο «εγώ», ανατρέπονται. Από τον πιο ακραίο ρόλο στην πιο ακραία ανατροπή, από τον πιο συμβατό ρόλο να κάνει μία συμβατή ανατροπή… Είναι συνεχόμενες οι ανατροπές.
Ποια ήταν η πρώτη οντισιόν που πέρασες και τι θυμάσαι από εκείνη;
Η πρώτη οντισιόν ήταν στο Φεστιβάλ Αθηνών το 2009, στο Ρομέο Καστελλούτσι για το Χορό.  Ήταν η πρώτη οντισιόν της ζωής μου, η οποία δεν ήταν από τις πιο «δύσκολες», αλλά ήταν από τις πιο χαρακτηριστικές γιατί πέρασε χιλιάδες κόσμος. Ένιωθες το άγχος της οντισιόν, πότε θα βγω εγώ, πως θα τα πω και όλο αυτό το ωραίο πράγμα. Σαν πρώτη εμπειρία ήταν ευχάριστη! Βέβαια, έπαιξε ρόλο ότι ήμουν και στην παράσταση τελικά, γιατί αν δεν ήμουν, δεν ξέρω αν θα ήταν…
Τι θα παρακολουθήσουμε από εσένα επί σκηνής;
Επειδή και για μένα τον ίδιο είναι έκπληξη αυτά που κάνω, θα ήθελα να έρθετε και να δείτε την παράσταση, για να καταλάβετε και να βάλετε τίτλους τι έκανε εκεί…
Από ότι είδα στις πρόβες «τσαλακώνεσαι»…

Σοφία Βογιατζάκη: ''Με το γέλιο αντιμετωπίζω και ξορκίζω τις δυσκολίες''


Του Παναγιώτη Μουλόπουλου
Δέκα ηθοποιοί, ο καθένας με τη δική του πορεία στον χώρο της υποκριτικής, ετοιμάζονται να ξανά περάσουν από μία διαφορετική «Οντισιόν» για τις ανάγκες της ομώνυμης μουσικό-χορευτικής παράστασης που έχει επιμεληθεί ο Αλέξανδρος Ρήγας, έχοντας στο πλευρό του τον Παντελή Καναράκη και τον Στέλιο Κάτσαρη.
Σε αυτή την εναλλακτική πρόταση της νυχτερινής ζωής στην Αθήνα, οι: Γιάννης Μποσταντζόγλου, Σωτήρης Καλυβάτσης, Σοφία Βογιατζάκη, Νατάσα Καλογρίδη, Λευτέρης Ελευθερίου, Ζώγια Σεβαστιανού, Βίκυ Κάβουρα, Υακίνθη Παπαδοπούλου, Ευθύμης Ζησάκης, Στέλιος Κάτσαρηςανεβαίνουν στη σκηνή του «FIX», ώστε να χαρίσουν γέλιο στους θαμώνες του νυχτερινού κέντρου επί της λεωφόρου Συγγρού, αλλά και να διεκδικήσουν το δικό τους μερίδιο δόξας.
Λίγο πριν την μεγάλη πρεμιέρα του νέου, αυτού, εγχειρήματος συναντήσαμε στο νυχτερινό κέντρο «FIX» τρεις από τους πρωταγωνιστές. Σ’ ένα από τα διαλείμματα των πολύωρων προβών, ο Λευτέρης Ελευθερίου, ο Ευθύμης Ζησάκης και η Σοφία Βογιατζάκη, μιλούν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στη citypress.gr!
Η Σοφία Βογιατζάκη τρέχει τον δικό της «μαραθώνιο» φέτος, αφού πρωταγωνιστεί στο «Να ζει κανείς ή να μην ζει» στο Θέατρο της Κάτιας Δανδουλάκη, στα «Κορίτσια απ’ την αρχή» του Αγγέλων Βήμα, στο «Cine Shamone» στο Shamone του Φώτη Σεργουλόπουλου και τώρα στην «Οντισιόν» του «FIX». Η γνωστή ηθοποιός μιλά για τη «χαρά της που έχει δουλειά, αλλά και για το γεγονός ότι αναγκάζεται να κάνει αυτές τις δουλειές για να επιβιώσει, όπου και πάλι δεν τα καταφέρνει». Επίσης, μας μιλά για τις δύο αποτυχημένες οντισιόν που πέρασε, εκ των οποίων η μία τις άνοιξε τις πόρτες για το «Είσαι το ταίρι μου», αλλά και για τις υπερβολές που έχουμε στη χώρα μας, το γέλιο και την απουσία της από την τηλεόραση.

«Οντισιόν» ο τίτλος του νέου «στοιχήματος» που βάζετε! Πείτε μας λίγα λόγια γι’ αυτή την παράσταση…
Είναι το νέο στοίχημα που βάζει κυρίως ο Αλέξανδρος Ρήγας και μετά όλοι οι υπόλοιποι τον ακολουθούμε. Γίνετε μία οντισιόν σ’ ένα νυχτερινό μαγαζί, το οποίο πρόκειται να ανοίξει σε 10 ημέρες και ο επιχειρηματίας (Γιάννης Μποσταντζόγλου) και ψάχνει να στελεχώσει το πρόγραμμα με υλικό. Έτσι, περνάμε από κάθε καρυδιάς καρύδι, για να πιάσουμε τα λεφτά.
Από εσάς τι θα δούμε στη σκηνή του «FIX»;
Εγώ κάνω μία πολύ έντεχνη, η οποία έχει μείνει πίσω στην καριέρα της, γιατί όλα αυτά τα χρόνια με όποιους έμπλεκε –από μαγαζιά μέχρι εντέχνους- την ήθελαν μόνο για το κορμί της…
Νέοι ανερχόμενοι καλλιτέχνες παρουσιάζονται στην «Οντισιόν» του FIX διεκδικώντας μία θέση εργασίας. Εσείς θυμάστε ποια ήταν η πρώτη οντισιόν που περάσατε;
Έχω να σου πω, ότι γενικώς στη ζωή μου, έχω πάει δύο φορές σε οντισιόν. Με το που τελείωσα τη σχολή, πήγα και έπιασα δουλειά στα beauty free shops στο αεροδρόμιο. Δεν πίστευα στην διαδικασία των οντισιών και έλεγα ότι δεν είναι δυνατόν ένας σκηνοθέτης, όσο οξυδαρκής και έξυπνος να είναι, πως μπορεί να καταλάβει μέσα σε 5 λεπτά αν μπορείς να κάνεις τον ρόλο ή όχι. Δεν πίστευα στη διαδικασία και δεν λειτουργούσα. 
Και τις δύο φορές που πήγα σε οντισιόν ήταν και οι δύο αποτυχημένες! Η δεύτερη –πιο καρά αποτυχημένη-, λοιπόν, ήταν αυτή που μου άνοιξε όλες τις πόρτες, που έγινε το «Είσαι το ταίρι μου» και έγιναν όλα αυτά. Έκλαιγα, χτυπιόμουν που δεν μπορούσα να κάνω αυτά που έλεγαν. Ήταν εκεί ο σεναριογράφος (Λευτέρης Παπαπέτρου) του «Είσαι το ταίρι μου»  που έκανε διασκευή-απόδοση του συγκεκριμένου θεατρικού έργου, και όταν έγραψε το «Ταίρι» μετά από κάποιο διάστημα, με θυμόταν απ’ αυτή την αποτυχημένη οντισιόν. Τότε έπαιζα στο θέατρο «Άνοιξης» και με πήρε τηλέφωνο ότι ήθελε να με δει…
Πιστεύετε ότι ακόμα και σήμερα δεν υπάρχει πιο αξιοκρατικό το «σύστημα»;

Λευτέρης Ελευθερίου: «Οι ηθοποιοί είμαστε πολύ νάρκισσοι»


Του Παναγιώτη Μουλόπουλου
Δέκα ηθοποιοί, ο καθένας με τη δική του πορεία στον χώρο της υποκριτικής, ετοιμάζονται να ξανά περάσουν από μία διαφορετική «Οντισιόν» για τις ανάγκες της ομώνυμης μουσικό-χορευτικής παράστασης που έχει επιμεληθεί ο Αλέξανδρος Ρήγας, έχοντας στο πλευρό του τον Παντελή Καναράκη και τον Στέλιο Κάτσαρη.
Σε αυτή την εναλλακτική πρόταση της νυχτερινής ζωής στην Αθήνα, οι: Γιάννης Μποσταντζόγλου, Σωτήρης Καλυβάτσης, Σοφία Βογιατζάκη, Νατάσα Καλογρίδη, Λευτέρης Ελευθερίου, Ζώγια Σεβαστιανού, Βίκυ Κάβουρα, Υακίνθη Παπαδοπούλου, Ευθύμης Ζησάκης, Στέλιος Κάτσαρηςανεβαίνουν στη σκηνή του «FIX», ώστε να χαρίσουν γέλιο στους θαμώνες του νυχτερινού κέντρου επί της λεωφόρου Συγγρού, αλλά και να διεκδικήσουν το δικό τους μερίδιο δόξας.
Λίγο πριν την μεγάλη πρεμιέρα του νέου, αυτού, εγχειρήματος συναντήσαμε στο νυχτερινό κέντρο «FIX» τρεις από τους πρωταγωνιστές. Σ’ ένα από τα διαλείμματα των πολύωρων προβών, ο Λευτέρης Ελευθερίου, ο Ευθύμης Ζησάκης και η Σοφία Βογιατζάκη, μιλούν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στη citypress.gr!

Ο Λευτέρης Ελευθερίου είναι ένας από τους ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς του, όπου έχει τον τρόπο του να «κλέβει» την παράσταση. Είτε αυτό αφορά διαφημίσεις γνωστής τηλεφωνικής εταιρείες, είτε σήριαλ, είτε επάνω στο θεατρικό σανίδι. Ο γνωστός ηθοποιός μας μιλά για τη διετή συνεργασία του με τον Αλέξανδρο Ρήγα, για τους κωμικούς και τους δραματικούς ρόλους, τη σκέψη του να ασχοληθεί με το τραγούδι, αλλά και για τις στιγμές με τον γιο του.
Ένας…Κρητικός ανεβαίνει σε νυχτερινή σκηνή για να περάσει από «Οντισιόν»…Πώς προέκυψε η νέα, αυτή, συνεργασία;
Είναι μία ξεχωριστή μουσική παράσταση του Αλέξανδρου Ρήγα. Είχαμε συνεργαστεί και πέρσι στην επιθεώρηση (σ.σ. «Ζείτε Παίδες Ελλήνων») και επειδή η επιθεώρηση έχει ανάγκες από τον ηθοποιό, διαφορετικές από αυτές που απαιτούν τα κλασσικά έργα, δοκιμάστηκα και η συνεργασία με τον Ρήγα μετράει 2 χρόνια συνεχόμενα. Με είδε πέρσι και θέλησε στη φετινή δουλειά του να με… επαναπροσλάβει.
Όπως έχουν πει και άλλοι συνάδελφοι σου, ο Αλέξανδρος Ρήγας, είναι λίγο «απαιτητικός» από τους συνεργάτες του. Τι πιστεύεις ότι ξεχώρισε πάνω σου και συνεργάζεστε για 2η συνεχή χρονιά;
Νομίζω είμαι το ίδιο απαιτητικός κι εγώ και αρκετά ακομπλεξάριστος. Αυτά που θα μου δώσει, αυτά θα υποδυθώ. Δεν έχει χρειαστεί να αλλάξω κανένα ρόλο. Όπως και οι υπόλοιποι συνάδελφοι που έχει επιλέξει, έχουμε ένα τέτοιο κλίμα που βοηθάει πάρα πολύ το να φέρει στη δουλειά ένα πολύ καλό αποτέλεσμα που το απαιτεί. Είναι της άμεσης αποτελεσματικότητας και είναι πάρα πολύ απαιτητική η δουλειά του και κυρίως χρονική! Ο ηθοποιός πρέπει να ‘ναι πολύ γρήγορος, άμεσος και να εκτελεί άμεσα την εντολή του σκηνοθέτη. Αυτά νομίζω είναι τα στοιχεία που με έχουν κάνει συνεργάτη του Αλέξανδρου για δύο συνεχόμενα χρόνια.
Μέχρι στιγμής σε έχουμε δει σε κωμικούς ρόλους. Θα σ’ ενδιέφερε να υποδυθείς και έναν δραματικό;
Θα ήθελα! Στην «Άγρια Δύση» έχω κάποια δραματικά σημεία. Έτσι μου ‘χουν πει τουλάχιστον, ότι με βλέπουν και σε πιο διαφορετικές φάσεις απ’ ότι με έχουν συνηθίσει, αν και είναι κωμικός ο τόνος του έργου. Έχει σημεία που απαιτούν τη δραματικότητα. Δεν έχω κανένα πρόβλημα! Και παραπάνω θα ‘θελα… Για μένα η κωμωδία που κάνω εγώ και έχει δραματικά στοιχεία, θεωρώ ότι είναι καλή κωμωδία. Να πηγάζει μέσα από το δράμα. Αν δεν πατάει πουθενά, δεν έχει κανένα νόημα. Και δυστυχώς, επειδή είμαστε μαζοχιστές, σαδιστές και γελάμε με το δράμα του άλλου, άμα πετύχει το δράμα, πετυχαίνει και η κωμωδία.
«Οντισιόν» ο τίτλος της μουσικής, αυτής, παράστασης. Τι θυμάσαι από την πρώτη οντισιόν;
Να σου πω την αλήθεια, δεν έχω πολύ πάει σε οντισιόν. Από νωρίς ένιωσα σίγουρος για τον εαυτό μου και βρήκα, όντως, δουλειά και στο εμπορικό θέατρο γρήγορα, αλλά και στις ομάδες που δούλεψα ήταν τελείως διαφορετικό από το καθεστώς που πρέπει οι ηθοποιοί να πηγαίνουν από οντισιόν. 
Σαν οντισιόν, αυτό που θυμάμαι, ήταν αυτή του «Μίρι» στη «Γενιά των 592 ευρώ», όπου πήγα ως κάτι μη αναμενόμενο. Ο Λάμπρος μου ‘λεγε ότι ενθουσιάστηκε, γιατί είχα πάει με ένα χαραχτήρα ψιλό-έτοιμο. Αυτό που θα ήταν στη τηλεόραση. Ήταν μία από τις οντισιόν που μου θύμισε πόσο προετοιμασμένος πρέπει να πηγαίνεις σε μία δουλειά.
Αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη παράσταση, θα σ’ ενδιέφερε να ανέβεις σε νυχτερινή σκηνή ως τραγουδιστής;
Ως τραγουδιστής ξεκίνησα σε group για 11-12 χρόνια –και ακόμα υπάρχει!- και έτυχε επειδή αδρανοποιήθηκε λίγο το group να ασχοληθώ με την ηθοποιία που με πίεζαν και οι φίλοι μου. Εγώ θα ανέβαινα και ως τραγουδιστής και ως ηθοποιός. Δεν είναι κάτι που με τρομάζει η μουσική σκηνή και το τραγούδι. Το σκέφτομαι να σου πω την αλήθεια, αλλά δεν τρελαίνομαι. Η ηθοποιία με κέρδισε!
Από την «Άγρια δύση» στην «Οντισιόν». Χρόνος για την οικογένεια και το παιδί υπάρχει;
Το πρωί ξυπνάω αρκετά νωρίς, δεν έχω τέτοια θέματα. Τώρα με το παιδί, είναι σαν φυσικό ναρκωτικό το να βρεθείς μαζί του το πρωί και να το ζήσεις. Είναι ηλικίες που, δυστυχώς, έρχονται και δεν ξανά έρχονται. Θέλω να τη ζήσω και αισθάνομαι πολύ τυχερός που το ζω. Ένα μήνα θα κουραστώ και μετά θα προσπαθήσω να επανακάμψω… Δεν θέλω να γίνω δούλος της δουλειάς. Η οικογένεια μου αρέσει και θέλω να κάνω πολλά παιδιά. Επίσης, έχει μετατεθεί και πολύ το κέντρο βάρος του εγωισμού μου με την οικογένεια. Οι ηθοποιοί είμαστε πολύ νάρκισσοι. Μόλις γεννήθηκε το παιδί, μετατέθηκε ο εγωισμός πάνω σ’ αυτό, οι οικονομικές απολαβές. Έχω αρχίσει να γίνομαι λίγο πιο τσιγκούνης με τον χρόνο μου, για να βλέπω την οικογένεια.
Έχεις μπει στην διαδικασία του ναρκισσισμού;
Πάρα πολλές φορές! Το επάγγελμα έχει τρομερή έκθεση, θες και ο ναρκισσισμός να ‘ναι αρεστός και στα ύψη του. Είναι πολύ δύσκολο επάγγελμα. Ξέρεις, το να φτάσεις σε ένα επίπεδο, να ισορροπήσεις μέσα σου, με το να μην είσαι νάρκισσος, αλλά και να αποδεχτείς και να αγαπήσεις τον εαυτό σου και να καταφέρεις να εκθέσεις αυτό που –αναγνωρισμένα- κάνεις καλά. Το καλύτερο για να μην είσαι νάρκισσος, είναι να κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς και μόλις τελειώνει να το ξεχνάς. Να είσαι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας.
Παράλληλα με τις θεατρικές σου υποχρεώσεις, συζητάς τους τελευταίους μήνες και για την επιστροφή σου στην τηλεόραση. «Πίσω στο σπίτι», στο οποίο αναμένετε ακόμα το πράσινο φως, για να ξεκινήσετε γυρίσματα…
Είναι πάρα πολύ δύσκολα τα πράγματα στην τηλεόραση, η οποία για να επιβιώσει έχει ανάγκη τους χορηγούς πια. Όσοι άνθρωποι ασχολούνται στα Μέσα χρειάζονται τους χορηγούς. Ζούμε μία παρεξηγημένη εποχή που έχει παρεξηγηθεί η διαφήμιση, αλλά από την άλλη δεν έχουμε λεφτά και από την άλλη τίποτα δεν μπορεί να προχωρήσει αν δεν υπάρξει ρευστότητα. 
Είμαστε σε μία τραμπάλα που πρέπει να βρούμε το όριο. Η τηλεόραση έχει ανάγκη τη διαφήμιση! Τώρα πρέπει να βρει χορηγούς, οι οποίοι είναι λιγοστοί, οι ηθοποιοί είχαμε πάρα πολύ υψηλά κασέ και τώρα πρέπει να τα ρίξουμε! Όμως και τα κανάλια πρέπει να γίνουν λίγο πιο συνεπή. Δεν γίνεται ο ηθοποιός να έχει συμφωνήσει να πληρωθεί στο 8μηνο, να έχει τελειώσει το σήριαλ, οπότε και εσύ θα τους κυνηγάς για να πληρωθείς… Πρέπει να δοθεί ένα σύστημα αξιών που να έχει ισχύ. 
Για να συμμετέχω στο «Πίσω στο σπίτι», αν με θέλουν, θα κάνω μία έξτρα συζήτηση για το θέμα της αποπληρωμής.
Στο θέατρο είστε με ποσοστά, στην τηλεόραση δεν γίνονται όπως πρέπει οι πληρωμές –καθώς και από την «Γενιά των 592 ευρώ» δεν έχετε εξοφληθεί-… Σ’ αγχώνει όλη αυτή η κατάσταση;
Πάρα πολύ και ειδικά τώρα που είμαι πατέρας, να μπορώ να φέρω στο σπίτι τα απολύτως απαραίτητα, να μπορώ να πληρώσω μία ασφάλεια υγείας, γιατί βλέπεις ότι καταρρέουν όλα. Κι αυτό με αγχώνει ακόμα περισσότερο! Τα ζούμε όλοι αυτό, γιατί δεν είναι μόνο μισθωτοί, αλλά είναι και γιατροί και δάσκαλοι. Με «καίει» να πληρωθώ, αλλά ξέρεις ότι πρόκειται για ένα επάγγελμα πιο ελεύθερο και –ίσως- σου αποφέρει πράγματα στην πορεία.
Η τηλεόραση πολλές φορές βοήθησε, γιατί έχεις και το «τρακ» ότι θα κάνεις μία δουλειά με λιγότερα λεφτά ή και καθόλου. 
Όταν μπαίνω σε μία δουλειά, μπαίνω για να συμφωνήσω ένα ποσό για να μπορώ να υπάρχω. Φαντάσου, ότι στη «Γενιά» δεν παζαρέψαμε καν τα λεφτά, γιατί ήταν τα λεφτά που οι άνθρωποι άντεχαν να δώσουν. Υπάρχουν ηθοποιοί που παζαρεύουν τα λεφτά και τα τετραπλασιάζουν ποσά, με τα κανάλια να μην μπορούν να δώσουν λεφτά.
Εσύ υπήρξες στην ομάδα των ηθοποιών που ζητούσαν παραπάνω λεφτά;
Όχι, γιατί δεν πρόλαβα να ζήσω καθόλου αυτή την εποχή. Εγώ ήμουν μέσα στην κρίση και δυστυχώς πρόλαβα την πτώση των κασέ και μόνο την δυστοκία από πλευράς συζήτησης για πληρωμές. 
Επίσης, σαν χαρακτήρας δεν θέλω να δημιουργώ για κανένα λόγο, κανένα κακό κλίμα. Ούτε στο σημείο να φτάσει ο εκάστοτε εργοδότης να ζητάει παράλογα πράγματα. Οπότε, κρατάω το budget σε ένα σημείο που εξυπηρετώ το προϊόν ή τη δουλειά που κάνω και εγώ κρατάω μία ανθρώπινη πλευρά σ’ αυτό που κάνω, ώστε να μην ευτελίζω τελείως. 
Κρατιέμαι σε ένα μέτριο οικονομικό επίπεδο, αλλά επαγγελματικά να δίνω το καλύτερο μου! 

Χάρης Ρώμας: "Η ασθένεια της νόσου του Αλτσχάϊμερ είναι τρομακτική"


Του Παναγιώτη Μουλόπουλου

Το Θέατρο Αμιράλ και η Εταιρεία νόσου Alzheimer Αθηνών διοργανώνουν δύο ειδικές βραδιές θεάτρου, αφιερωμένες στους ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο. Σκοπός της πρωτοβουλίας, αυτής, είναι η ενίσχυση της μη κερδοσκοπικής εταιρείας, αλλά και η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης.
Έτσι, τα έσοδα (16ευρώ) των παραστάσεων «Είδα τον Χάρη με τα μάτια μου» (Παρασκευή 1/2, Κυριακή 3/2 στις 21.00 και στις 20.00 αντίστοιχα) του Χάρη Ρώμα, θα διατεθούν στην ενίσχυση του προγράμματος «Φροντίδα στο σπίτι για ανοϊκούς ασθενείς».
Ο Χάρης Ρώμας μιλάει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στη citypress.gr, για τη σημαντική αυτή πρωτοβουλία.
Έχετε αναλάβει μία σημαντική πρωτοβουλία: Τα έσοδα των παραστάσεων «Είδα τον Χάρη με τα μάτια μου», της Παρασκευής (1/2) και της Κυριακής (3/2) θα διατεθούν στην εταιρεία νόσουAlzheimer Αθηνών. Μιλήστε μας γι’ αυτή την κίνηση…
Ομολογώ ότι τυχαία γνώρισα κάποιους από τους ανθρώπους που στήσανε αφιλοκερδώς αυτή την μη κερδοσκοπική εταιρεία και είναι πρωτεργάτες αυτής της πρωτοβουλίας. Μου κάνανε την πρόταση να προσφέρουμε και εμείς κάτι, μέσω της δουλειάς μας, γι’ αυτό τον σκοπό και δραστηριοποίηθηκα αμέσως. Δεν έχω έναν δικό μου κοντινό άνθρωπο που να πάσχει απ’ αυτή τη νόσο, αλλά είναι χαραγμένο στη μνήμη μου η απώλεια της μητέρας του καλύτερου μου φίλου, πριν από κάποια χρόνια. Ήταν η πρώτη μου στενή επαφή με έναν άνθρωπο που νοσεί από τη νόσο του αλτσχάϊμερ και είχα πραγματικά σοκαριστεί, τρομοκρατηθεί και συγκλονιστεί, βλέποντας την υπέροχη, εκείνη, κυρία να περνάει αυτό το γολγοθά και τους ανθρώπους γύρω της που την φρόντιζαν να περνάνε και εκείνοι το δικό τους.
Δεδομένου ότι είχα διαβάσει και τα ήξερα και σαν πρώην γιατρός, μία από τις μεγαλύτερες μάστιγες του προηγούμενου και του τωρινού αιώνα είναι το αλτσχάϊμερ –και ίσως η πιο διαδεδομένη ασθένεια! Δεν υπάρχει σπίτι που να μην έχει έναν άνθρωπο, ο οποίος να πάσχει από αυτή την ασθένεια ή της άνοιας. 
Για όλους αυτούς τους λόγους, αμέσως ζήτησα από τον παραγωγό κο Λειβαδά  να κάνουμε αυτές τις δύο φιλανθρωπικές βραδιές. Κάνω έκκληση σε όλους τους συμπολίτες μας να βοηθήσουν αυτούς τους σκοπούς της εταιρείας, γιατί πραγματικά μιλάμε για μία τρομακτική νόσο.
Μέσα από αυτή τη σημαντική πρωτοβουλία προσπαθούμε να μαζευτούν κάποια χρήματα για να βοηθηθεί το ίδρυμα, αλλά ταυτόχρονα να ευαισθητοποιηθεί και η κοινή γνώμη, για να μπορούν να προσφέρουν όλοι ότι μπορούν για την καταπολέμηση της νόσου και την βοήθεια αυτών των ασθενών.
Αυτό που προσπαθεί να κάνει το ίδρυμα με τα επιμέρους κέντρα βοήθειας, είναι να επιβραδύνει την εξέλιξη της ασθένειας. Αν το ζήσει κάποιος από κοντά, πραγματικά τρομάζει και αισθάνεσαι συναισθηματικά ανήμπορος, να βλέπεις έναν άνθρωπο που γνωρίζεις, να χάνει την επαφή μαζί σου.
Μέσα στο γενικότερο πλαίσιο της κρίσης που όλα έχουν χάσει την αξία τους, υπάρχουν άνθρωποι που να μπορούν να ευαισθητοποιηθούν ακόμα;

Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2013

Νατάσσα Μποφίλιου: «Πρέπει να έχει ένα τίμημα το αίσθημα όταν είναι δυνατό»


Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο

Σε μία δεκαετία όπου τα τάλεντ σόου κυριαρχούσαν, η Νατάσσα Μποφίλιου, όχι μόνο δεν επέλεξε αυτό τον «δρόμο», αλλά κατάφερε να ξεχωρίσει με την ιδιαίτερη χροιά της φωνής της και την «εκρηκτική» σκηνική παρουσία. Η ίδια, μιλά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στη citypress.gr για τον «μαραθώνιο» που τρέχει τα τελευταία 4 χρόνια, αν έχει πληρώσει το θράσος στη ζωή της, καθώς και για την πεντάμηνη αποχή που θα ακολουθήσει μετά τις εμφανίσεις της στο «Kyklos live».
Αντί να εμφανίζεσαι σε κάποια μουσική σκηνή, προτίμησες να ταξιδέψεις ανά την Ελλάδα, δίνοντας «Μέρες Φωτός» στον κόσμο…
Νομίζω ότι ο λόγος που μπορώ και αντέχω είναι λόγω των ανθρώπων που έχω στο πλάι μου και στην προσωπική μου ζωή, στη σκηνή με τον Γεράσιμο και τον Θέμη, αλλά και όλος αυτός ο κόσμος που συναντάω πάντα. Είναι κουραστικό, εξουθενωτικό, όχι μόνο σωματικά, αλλά και ψυχικά, γιατί πρέπει να βρίσκεις συνέχεια την ίδια δύναμη για να μπορείς να βγαίνεις στη σκηνή και να δίνεις όλο σου τον εαυτό. Το αντέχω και είναι κάτι που το ‘χω ανάγκη. Τα τελευταία 4 χρόνια που είμαστε non stop από την χειμερινή περιοδεία στην καλοκαιρινή, αν σταματήσω για λίγο, μου λείπει. Θέλω να ξανά βγω στον δρόμο! Είναι η χαρά και η κούραση μου. Ανακυκλώνεται συνεχώς σαν αίσθημα μέσα μου, δίνοντας μου ενέργεια και επιθυμία να το κάνω. Είναι εθιστικό!
Κατά τη διάρκεια της τετραετίας έχεις πει «δεν πάει άλλο»;
Κάποιες φορές έχω νιώσει τέτοιες στιγμές που έχω πει «δεν έχω άλλα να δώσω», το οποίο είναι κάτι περαστικό. Έχουν υπάρξει φορές που έχω ετοιμαστεί να βγω και λέω «δεν μπορώ να βγω». Είμαι μέσα στο καμαρίνι, ενίοτε με πιάνουν τα κλάματα και δεν μπορώ να βγω στη σκηνή. Δεν έχω κουράγιο. Για μένα, όλο αυτό που γίνεται στη σκηνή, είναι ένα πάρα πολύ «ψαχούλεμα» στη ψυχή και στο μέσα μου. Κάθε φορά πρέπει να βρω ένα κομμάτι του εαυτού μου και να το αφήσω στη σκηνή. Για παράδειγμα, θυμάμαι τα Χριστούγεννα, δεν μπορούσα να εκτεθώ, ένιωθα ότι θα βγω και θα ‘μουν γυμνή. Όταν, όμως, βγήκα, επειδή η σκηνή είναι απορροφητική και τα «ρουφάει» όλα αυτά, είδα τον κόσμο και όταν ακούστηκαν οι πρώτες νότες από τα παιδιά, διαλύθηκαν όλα σαν κάτι μαγικό. Μετά το τέλος της παράστασης, γύρισα στο καμαρίνι και ήταν σαν να μην έχω ξανά κάνει συναυλία, σαν να μην κουράστηκα ποτέ.
Οφείλεται στο γεγονός, ότι τα τραγούδια που ερμηνεύεις, έχουν πιο ανθρώπινους στίχους;
Έχει να κάνει πάρα πολύ μ’ αυτό! Είναι πολύ ανθρώπινοι οι στίχοι και είναι τραγούδια που για να μπορέσεις να τα ερμηνεύσεις, πρέπει να ανασύρεις κάτι από τα δικά σου βιώματα. Τα τραγούδια που γράφουν τα παιδιά, δεν είναι τραγούδια συνθετών που δεν ξέρω από πού εμπνεύστηκαν, αλλά είναι τραγούδια που έχουμε ζήσει: της ζωής μας, της καθημερινότητας, όνειρα, επιθυμίες, φαντασιώσεις, λάθη, πόνοι… Όλα αυτά είναι πάρα πολύ γραμμένα σε εμένα, όχι μόνο στη ψυχή μου, αλλά και στο σώμα μου. Είναι αναπόφευκτη αυτή η σύνδεση με τα τραγούδια, με τη σκηνή, με το κοινό, με όλη αυτή τη ψυχική ενέργεια που χρειάζεται.
Τη συγκεκριμένη περίοδο, ποιο είναι το τραγούδι που αντιπροσωπεύει 100% τη ζωή σου;
Από τον καινούριο δίσκο το πιο «δικό μου» τραγούδι είναι η «Δεμένη». Όταν έφτασαν οι στίχοι του τραγουδιού στα χέρια μου, έπαθα τρομερό σοκ! Ήταν σαν να μου ‘ριξες μια μπουνιά, με έπιασαν τα κλάματα.
Μάλιστα, εκείνη την ημέρα είχαμε πάει για φαγητό γιατί θα σταματούσαμε, δεν θα κάναμε τον δίσκο μαζί, γιατί θέλαμε άλλα πράγματα ο καθένας. Τότε, μας έδειξε ο Γεράσιμος τα…χαρτιά του με τους στίχους για κάτι που είχε σκεφτεί, διάβασα τη «Δεμένη» και έβαλα τα κλάματα. Ο Θέμης άρπαξε τους στίχους και πήγε στο σπίτι  και το βράδυ μας έστειλε μήνυμα «Ελάτε αύριο, έχω γράψει 6 τραγούδια». Έτσι γεννήθηκαν «Οι μέρες του φωτός». Εκεί που έσβηνε η ενέργεια μας σαν τριάδα, εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε κάτι που μας ξανά ένωσε από την αρχή.
Αυτή τη στιγμή, όμως, επειδή

Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013

Όθωνας Μεταξάς: «Είναι μία εποχή που όλοι πρέπει να κάνουμε υποχωρήσεις»


Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο

Η αποχώρηση του από την επιτυχημένη σειρά του MEGA, «Η ζωή της άλλης», άνοιξε τις πόρτες στον χώρο της μουσικής, όπου και ασχολείται τα τελευταία 3 χρόνια. Ο λόγος για τον Όθωνα Μεταξά, ο οποίος φέτος αποφάσισε να ασχοληθεί σε πιο επαγγελματικό επίπεδο. Ο γνωστός ηθοποιός, μιλά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στηcitypress.gr για τις εμφανίσεις του στη μουσική σκηνή «Αυλαία», για την «μόδα» όπου πολλοί ηθοποιοί πιάνουν το…μικρόφωνο, αν τον έχει βοηθήσει η εμφάνιση του, για τις ανθρώπινες σχέσεις όπως έχουν εξελιχθεί, μ’ αφορμή την παράσταση «Βρώμικες Ιστορίες», αλλά και για τα νέα του τηλεοπτικά σχέδια.
Μπορεί να μη σε βλέπουμε κάπου τηλεοπτικά, αλλά δίνεις το «παρών» μέσα από τις «Βρώμικες ιστορίες» του Charles Bukowski και προσεχώς στη μουσική σκηνή «Αυλαία»…
Είναι μία ενασχόληση με το τραγούδι που έχει προκύψει, σε πιο επαγγελματικό επίπεδο, μετά τη συνεργασία που είχα με την Ευανθία Ρεμπούτσικα και τον Χρήστο Νικολόπουλο. Μετά έκανα ένα πιο προσωπικό live το οποίο πήγε πολύ καλά και σκέφτηκα φέτος να κάνω ένα πιο αναβαθμισμένο πρόγραμμα, με μία πενταμελής ορχήστρα.
Η επαγγελματική ενασχόληση με το τραγούδι, προέκυψε από το γεγονός ότι δεν γίνονται πολλές δουλειές στον χώρο της υποκριτικής;
Όχι. Προέκυψε και θέλω να πιστεύω ότι μπορώ να το κάνω καλά. Μόνο έτσι πρέπει να προκύπτουν πράγματα. Όταν μπορείς να ανταπεξέλθεις πολύ καλά σε αυτό που καλείσαι να κάνεις. Δεν το κάνω για τα λεφτά, γιατί μη νομίζεις ότι βγάζω τα τρελά λεφτά εκεί. Έτσι όπως είναι τα πράγματα είναι περιορισμένα τα έσοδα για όλους. Ασφαλώς και δεν προέκυψε γιατί δεν υπήρχε προσφορά εργασίας! Το ξεκίνησα και επειδή με πίστεψαν κάποιοι σημαντικοί άνθρωποι το προχωράω.
Έχεις κάνει πράγματα τα οποία να μην σε αντιπροσώπευαν;
Ειδικά στο θέατρο, όχι. Πάντα, αυτό που ήθελα να κάνω, ήταν με βάση το κριτήριο: τι μου αρέσει και τι μπορεί να με πάει παρά πέρα, να ‘ναι πρόκληση. Στην τηλεόραση, ίσως, κάποιες φορές να ‘χουν γίνει κάποιες μικρές εκπτώσεις, αλλά όχι σε βαθμό που να μην μπορώ να το υποστηρίξω.
Συνδυάζεις την υποκριτική με το τραγούδι. Ποιο «κομμάτι» από τα δύο ξεχωρίζεις περισσότερο;
Και τα δύο τα αγαπάω. Το σημαντικό είναι πως μπορείς να σταθείς απέναντι σ’ αυτά τα δύο πράγματα. Αν το αποτέλεσμα είναι ένα πολύ καλό επίπεδο και παραπάνω, τότε μπορείς να το κάνεις. Αν δεν μπορείς, καλύτερα μην κάνεις κανένα. Τώρα, βέβαια, έχει γίνει και λίγο της μόδας: Ηθοποιοί να ασχολούνται με το τραγούδι.
Είσαι υπέρ αυτής της «μόδας» με το να ασχολούνται ηθοποιοί με το τραγούδι, ανεξαρτήτως αν «το ‘χουν» ή όχι;

Όθωνας Μεταξάς: Ταξίδι στον χρόνο με ιδιαίτερες ερμηνείες


Από τις ελάχιστες εξαιρέσεις του καλλιτεχνικού χώρου, που συνδυάζουν εμφάνιση και ταλέντο, είναι ο Όθωνας Μεταξάς, ο οποίος έχει τον τρόπο να «κλέβει» τις εντυπώσεις και να ανεβάζει τον πήχη όλο και πιο ψηλά.
Την Παρασκευή 25/1 ξεκίνησε ο νέος κύκλος εμφανίσεων του γνωστού ηθοποιού-τραγουδιστή, στη μουσική σκηνή «Αυλαία» (Αγ. Όρους 15 και Κωνσταντινουπόλεως 115, Βοτανικός). Εκεί, όπου πραγματοποιείται ένα μουσικό ταξίδι σε παλιά, καλά, αγαπημένα, αλλά και…δύσκολα τραγούδια σπουδαίων δημιουργών.
Οι προγραμματισμένες εμφανίσεις είναι για 4 Παρασκευές και πιο συγκεκριμένα για: 1/2, 8/2, 15/2. Η προσέλευση του κόσμου ήταν μεγάλη, καθώς επίσης και η «αγκαλιά» που επιφύλαξαν στον Όθωνα Μεταξά και την Ελπίδα Μεταξά.   
Το πρόγραμμα ανοίγει ο Λάκης Χαλκιόπουλος λίγο μετά τις 22.30, ενώ μετά ακολουθούν δύο φωνές που «μαγεύουν» με την ερμηνεία τους, σε ταξιδεύουν στον χρόνο όπου ενώνουν το παλιό και το καινούριο.

''Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα'' ξανά στο θεατρικό σανίδι!


Μπορεί τα γυρίσματα για την οικογενειακή κομεντί του MEGA, «Πίσω στο σπίτι», να μην έχουν ξεκινήσει ακόμα, ωστόσο, η Άννα Μενενάκου («Άννα») και ο Γιώργος Χριστοδούλου (θα υποδυθεί στα νέα επεισόδια έναν πολιτικό) θα συναντηθούν στο θεατρικό σανίδι!
Σύμφωνα με  πληροφορίες, οι δυο τους, θα παρουσιάσουν σε όλη την Ελλάδα, το βραβευμένο έργο του Βρετανού συγγραφέα, Γουίλι Ράσελ, «Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα», σε σκηνοθεσία του Λευτέρη Γιοβανίδη.
Η πρεμιέρα είναι προγραμματισμένη για την Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου, στο Θέατρο Κομοτηνής, μιας και πρόκειται για συμπαραγωγή της εταιρείας θεάτρου «Ασύμβατο» με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κομοτηνής.
Το έργο παρακολουθεί τη σχέση μίας 26χρονης κομμώτριας, της Ρίτας, από το Λίβερπουλ και του Δρ. Φρανκ Μπράιαντ, ενός μεσήλικα καθηγητή Πανεπιστημίου. Η Ρίτα, έχοντας δυσαρεστηθεί από τη ρουτίνα της δουλειάς της, αλλά και από το κοινωνικό της επίπεδο, αποφασίζει να γραφτεί στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο για να κάνει καλύτερη τη ζωή της. Κάπως έτσι ξεκινά η ιστορία του καθηγητή και της νεαρής φοιτήτριας, όπου θα της αλλάξει τη ζωή, αφού θα την «κατασκευάσει», σύμφωνα με τα δικά του δεδομένα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Warehouse Theatre τον Ιούνιο του 1980 και από τότε παρουσιάζεται με επιτυχία σε διάφορα θέατρα του κόσμου.
Το θεατρόφιλο κοινό απόλαυσε το συγκεκριμένο έργο την καλλιτεχνική περίοδο 1984-1985 από τον θίασοΑλίκης Βουγιουκλάκη-Δημήτρη Παπαμιχαήλ, ενώ το 2007 στο Θέατρο Αθηνών, σε σκηνοθεσίαΓιώργου Κιμούλη, με τον ίδιο και την Κατερίνα Παπουτσάκη στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2013

"Αυτοκτόνησε" ο Παναθηναϊκός στο ΟΑΚΑ, έχασε 54-58 από την Ρεάλ Μαδρίτης

Ο Παναθηναϊκός σπατάλησε τις διψήφιες διαφορές που απέκτησε, εγκλωβίστηκε επιθετικά στο δεύτερο ημίχρονο (πέτυχε μόνο 17 πόντους) και μοιραία ηττήθηκε 58-54 από τη Ρεάλ Μαδρίτης στο ΟΑΚΑ, χάνοντας μια μεγάλη ευκαιρία για την τέταρτη νίκη του στο Top 16.


Ο Παναθηναϊκός πέτυχε να βάλει τη Ρεάλ των περισσότερων λύσεων στο δικό του ρυθμό. Το δυνατό και άκρως αποτελεσματικό αμυντικό παιχνίδι σε Ρούντι και Μίροτιτς (από Μπράμο και Τσαρτσαρή) χάρισε ξεκάθαρο πλεονέκτημα στο "τριφύλλι", το οποίο αποτυπώθηκε στο 16-9 του 8' και στο 20-11 του 10'.
Από τη στιγμή που οι Μαδριλένοι έφταναν με πολύ κόπο στο καλάθι, ήταν λογικό οι "πράσινοι" να ελέγξουν την κατάσταση. Έχοντας μάλιστα τις περισσότερες φορές ορθές επιλογές στην επίθεση, βγάζοντας συνεργασίες μέσα κι έξω, μετέτρεψε το 22-17 σε 30-19 και 37-23 με σουτ του Μπράμου.
Το κακό άρχισε όταν οι παίκτες του Πεδουλάκη δεν βρήκαν αντίδοτο στην σκληράδα που προσέθεσε η Ρεάλ στο παιχνίδι της, υποπίπτοντας σε λάθη. Δύο τρίποντα και ο Σχορτσανίτης (με προσωπικούς πόντους) στήριξαν την προσπάθεια ανασύνταξης, για το 40-31 και το 49-38, αλλά μόνο προσωρινά. Η ισπανική ομάδα προσαρμόστηκε στα δεδομένα που ο Παναθηναϊκός είχε επιβάλει, έπαιξε με ψηλά σχήματα (Μπέγκιτς, Ρέγες) και έφτασε στο σημείο προσπεράσει 55-54 με τρίποντο του Ροντρίγκεθ, ολοκληρώνοντας σερί 9-0.
Οι "πράσινοι" είχαν τις ευκαιρίες τους, αλλά τις έχασαν όλες, μία προς μία. Ο Διαμαντίδης ήταν κουρασμένος στο τελευταίο 10λεπτο, ο Μπανκς έπαιξε λίγο σε αντίθεση με τον Ούκιτς, ο Καπόνο αστόχησε στα ελάχιστα σουτ που πήρε. Συν τοις άλλοις, ο Λάσμε σπατάλησε ένα λέι απ από αυτά που δεν χάνονται και παρόλο που στα τελευταία 2:30 λεπτά επιτεύχθηκε μόνο ένας πόντος, αυτός ήταν από τη Ρεάλ για το 58-54.

contra.gr


Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013

Ελένη Καρακάση: «Μοιραία είναι η ανάγκη να ονειρεύεσαι!»


Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο
Η Ελένη Καρακάση τρέχει τον δικό της «μαραθώνιο» στα καλλιτεχνικά δρώμενα, τη φετινή σεζόν, καθώς πρωταγωνιστεί σε τρεις διαφορετικές παραστάσεις. Η γνωστή ηθοποιός που μετρά σχεδόν δύο δεκαετίες, μιλάΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στη citypress.gr για την ανάγκη να μην κάνει «ένα πράγμα», το γέλιο στη ζωή, την προφύλαξη της προσωπικής της ζωής, τις ανθρώπινες σχέσεις, καθώς και για το μιούζικαλ.

Τη φετινή σεζόν σε βρίσκουμε επί τρία στα καλλιτεχνικά δρώμενα και δη με τελείως διαφορετικές παραστάσεις. Η «Κολοκύθα», τα «Βαφτίσια» και το μουσικό «Κι αν τραγουδάμε, είναι για εκείνα που δε λέγονται». Πώς καταφέρνεις και τα συνδυάζεις όλα;
Γενικά, βαριέμαι πάρα πολύ να κάνω μόνο ένα πράγμα. Τελειώνοντας τις πρόβες στα «Βαφτίσια» -γιατί είχαμε δύο βασικές αντικαταστάσεις και μεταφορά σε κλειστό και μεγάλο θέατρο- ήταν σαν να πηγαίναμε από την αρχή. Αλλάξαμε πολλά πράγματα για να μπορέσουμε να γίνουμε ομάδα με τους δύο «καινούριους» συναδέλφους, τη Ζέτα Μακρυπούλια και τον Αργύρη Αγγέλου. Όταν τελείωσα τις πρόβες και κάναμε πρεμιέρα στα «Βαφτίσια», ξεκίνησα την «Κολοκύθα». Πήγα από το ένα έργο σερί στο άλλο. Με την καθοδήγηση του Δημήτρη Χαλιώτη και της Χριστίνας Φωτεινάκη καταφέραμε να ανεβάσουμε την παράσταση σ’ ένα μήνα ακριβώς.
Το γεγονός ότι κάνεις τρεις δουλειές παράλληλα, είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κατάστασης ή επειδή βαριέσαι, όπως ανέφερες και προηγουμένως;
Δεν είναι λόγω της κρίσης, δεν το κάνω για τα λεφτά. Πρώτα τα κάνω για μένα και μετά για το οικονομικό. Μπορώ να σου πω ότι φέτος, που είναι τόσο έντονη η κρίση, εγώ είμαι πάρα πολύ καλά καλυμμένη καλλιτεχνικά. Ίσως είναι και η πρώτη φορά που νιώθω τόσο καλά.
Ποιες οι δυσκολίες σε μία παράσταση που εξελίσσεται σε…bar;
Στο bar υπάρχει μία διάθεση πιο χαλαρή, παραγγέλνεις το ποτό σου, μπορεί να είσαι όρθιος ή καθιστός ή ακόμα και να μην ξέρεις τι έχεις έρθει να δεις.  Αυτό έχει τη δυσκολία του, αλλά και την γοητεία που πρέπει να αντιμετωπίσεις το καινούριο. Κάθε φορά, η παράσταση της «Κολοκύθας» είναι διαφορετική. Νομίζω ότι ο κόσμος φεύγει με μία όμορφη, γλυκιά διάθεση και με την ίδια διάθεση είμαι κι εγώ.
Αυτό κάνει και τον ίδιο τον ηθοποιό πιο «ζωντανό»…
Είναι πάρα πολύ ωραίο. Στη παράσταση υπάρχει η συμμετοχή του κόσμου, το γνωστό interactive, όπου σε ένα bar ο κόσμος περιμένει ότι κάτι θα γίνει. Πρέπει να σου ομολογήσω ότι έχω βαρεθεί αυτό το interactive στοιχείο γιατί το κάνουν όλοι, σε όλες τις παραστάσεις. Έχει παραγίνει! Στην αρχή ήμουν αρνητική απέναντι στον Δημήτρη, αλλά γίνεται τόσο ωραία, με τον κόσμο μέσα.
Σου έχει συμβεί κάποιο απρόβλεπτο συμβάν που να σ’ έχει φέρει σε δύσκολη θέση;

Euroleague : Όρθιος ο Ολυμπιακός στο Ισραήλ, 77-78 την Μακάμπι Τελ Αβίβ!!

Ο Ολυμπιακός ξεπέρασε τις σοβαρές απουσίες του και μαζί το εμπόδιο της Μακάμπι Τελ Αβίβ, κερδίζοντας με 78-77 στη «NOKIA Arena».

Οι Πειραιώτες, που παρατάχθηκαν στο Ισραήλ χωρίς να έχουν στη διάθεσή τους τον Τζος Πάουελ και τον Έισι Λο, πέτυχαν τη δεύτερη νίκη τους σε πέντε αγώνες στο Top 16 της Ευρωλίγκας και διατήρησαν στο ακέραιο τις ελπίδες πρόκρισής τους στα πλέι οφ. Πρώτος σκόρερ τους ήταν ο Βασίλης Σπανούλης, με 24 πόντους, ο οποίος διαμόρφωσε και το τελικό αποτέλεσμα με δίποντο 51’’ πριν από τη λήξη. Δεν κατάφεραν να κάνουν την ανατροπή οι γηπεδούχοι, αστοχώντας δις ο Οχαγιόν κι άλλη μία ο Σμιθ.

Το συγκρότημα του Γιώργου Μπαρτζώκα αιφνιδίασε στους Ισραηλινούς κι έχοντας 3/4 τρίποντα προηγήθηκε με 16-7 στο 3’, με τους Βασίλη Σπανούλη και Βαγγέλη Μάντζαρη να πετυχαίνουν από έξι πόντους. Με τον αρχηγό τους να έχει συνολικά 3/4 τρίποντα η διαφορά παρέμεινε στο επίπεδο των εννέα πόντων (13-22) στο 6’ για τους Πειραιώτες, παρά τις προσπάθειες του Ντέβιν Σμιθ. Ο Γιώργος Πρίντεζης με τέσσερις πόντους ήρθε να προσθέσει κι άλλους μπελάδες στην εξίσωση για τον Ντέιβιντ Μπλατ, που είδε την ομάδα του να χάνει ακόμα και με διαφορά δεκατριών πόντων (13-26).
Ο Ντέιβιντ Λόγκαν (10 π.) ανέλαβε να βγάλει την ομάδα του από το αδιέξοδο στο ξεκίνημα του δεύτερου δεκαλέπτου (27-35), αλλά οι φιλοξενούμενοι συνέχισαν να έχουν τον έλεγχο, παράλληλα με προβάδισμα δέκα πόντων (29-39) στα μέσα του δεύτερου δεκαλέπτου, με το Βασίλη Σπανούλη να έχει φθάσει τους 15 πόντους και τον Κάιλ Χάινς να δίνει λύσεις μέσα στη ρακέτα.
Η Μακάμπι Τελ Αβίβ ξεκίνησε δυνατά στο τρίτο δεκάλεπτο και με επιμέρους σκορ 7-2 μείωσε σε 46-40, καθοδηγούμενη από τους Ντέιβιντ Λόγκαν και Ντέβιν Σμιθ. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας κάλεσε τάιμ άουτ και ο Ολυμπιακός προσπάθησε να ανασυνταχθεί άμεσα. Οι Ισραηλινοί, όμως, συνέχισαν να ροκανίζουν τη διαφορά (47-50), με το Σόουν Τζέιμς να δίνει λύσεις κάτω από το καλάθι. Ο Γκιόργκι Σερμαντίνι έδωσε «ανάσες» στην ομάδα του στην πίεση των γηπεδούχων, που όμως όσο περνούσε η ώρα τόσο γινόταν ολοένα και πιο έντονη (54-55 στο 26’). Με το επιμέρους σκορ να φθάνει στο 23-11 η Μακάμπι Τελ Αβίβ δεν άργησε να περάσει μπροστά στο σκορ (56-55), στο 27’, με το Σίλβεν Λάντεσμπεργκ να πετυχαίνει εφτά πόντους και τον Ολυμπιακό να έχει αρνητικό σερί 0/11 τρίποντα.
Το συγκρότημα του Ντέιβιντ Μπλατ προηγήθηκε με 60-57 στο 29ο λεπτό, με το Λιόρ Ελιγιάχου να παίρνει τη σκυτάλη στο σκοράρισμα και το φινάλε του δεκαλέπτου βρήκε τους Ισραηλινούς να προηγούνται με 62-57, έχοντας ανατρέψει πλήρως το σκηνικό του πρώτου μέρους.  Ο Ολυμπιακός προσπάθησε να πληρώσει τους γηπεδούχους με το ίδιο νόμισμα και με σερί 8-0 στο ξεκίνημα του τέταρτου δεκαλέπτου ανέκτησε το προβάδισμα (62-65). Με πρωταγωνιστές τους Βασίλη Σπανούλη (18π.) και Γκιόργκι Σερμαντίνι (9π., οκτώ ριμπάουντ) ξέφυγε στο +4 με 68-64, αλλά ο Γιόζεφ Οχαγιόν και ο Ντέβιν Σμιθ ήρθαν να δώσουν εκ νέου το προβάδισμα στους Ισραηλινούς (69-68), στο 34’. Η τριάδα των Βασίλη Σπανούλη, Κώστα Σλούκα και Κάιλ Χάινς βοήθησαν τον Ολυμπιακό να μειώσει σε 77-76, δύο λεπτά πριν από το φινάλε, για να έρθει ο Σπανούλης και να «κλειδώσει» τη νίκη, με 78-77.

onsports.gr

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013

Όθωνας Μεταξάς: «Είναι μία εποχή που όλοι πρέπει να κάνουμε υποχωρήσεις»


Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο

Η αποχώρηση του από την επιτυχημένη σειρά του MEGA, «Η ζωή της άλλης», άνοιξε τις πόρτες στον χώρο της μουσικής, όπου και ασχολείται τα τελευταία 3 χρόνια. Ο λόγος για τον Όθωνα Μεταξά, ο οποίος φέτος αποφάσισε να ασχοληθεί σε πιο επαγγελματικό επίπεδο. Ο γνωστός ηθοποιός, μιλά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στηcitypress.gr για τις εμφανίσεις του στη μουσική σκηνή «Αυλαία», για την «μόδα» όπου πολλοί ηθοποιοί πιάνουν το…μικρόφωνο, αν τον έχει βοηθήσει η εμφάνιση του, για τις ανθρώπινες σχέσεις όπως έχουν εξελιχθεί, μ’ αφορμή την παράσταση «Βρώμικες Ιστορίες», αλλά και για τα νέα του τηλεοπτικά σχέδια.
Μπορεί να μη σε βλέπουμε κάπου τηλεοπτικά, αλλά δίνεις το «παρών» μέσα από τις «Βρώμικες ιστορίες» του Charles Bukowski και προσεχώς στη μουσική σκηνή «Αυλαία»…
Είναι μία ενασχόληση με το τραγούδι που έχει προκύψει, σε πιο επαγγελματικό επίπεδο, μετά τη συνεργασία που είχα με την Ευανθία Ρεμπούτσικα και τον Χρήστο Νικολόπουλο. Μετά έκανα ένα πιο προσωπικό live το οποίο πήγε πολύ καλά και σκέφτηκα φέτος να κάνω ένα πιο αναβαθμισμένο πρόγραμμα, με μία πενταμελής ορχήστρα.
Η επαγγελματική ενασχόληση με το τραγούδι, προέκυψε από το γεγονός ότι δεν γίνονται πολλές δουλειές στον χώρο της υποκριτικής;
Όχι. Προέκυψε και θέλω να πιστεύω ότι μπορώ να το κάνω καλά. Μόνο έτσι πρέπει να προκύπτουν πράγματα. Όταν μπορείς να ανταπεξέλθεις πολύ καλά σε αυτό που καλείσαι να κάνεις. Δεν το κάνω για τα λεφτά, γιατί μη νομίζεις ότι βγάζω τα τρελά λεφτά εκεί. Έτσι όπως είναι τα πράγματα είναι περιορισμένα τα έσοδα για όλους. Ασφαλώς και δεν προέκυψε γιατί δεν υπήρχε προσφορά εργασίας! Το ξεκίνησα και επειδή με πίστεψαν κάποιοι σημαντικοί άνθρωποι το προχωράω.
Έχεις κάνει πράγματα τα οποία να μην σε αντιπροσώπευαν;
Ειδικά στο θέατρο, όχι. Πάντα, αυτό που ήθελα να κάνω, ήταν με βάση το κριτήριο: τι μου αρέσει και τι μπορεί να με πάει παρά πέρα, να ‘ναι πρόκληση. Στην τηλεόραση, ίσως, κάποιες φορές να ‘χουν γίνει κάποιες μικρές εκπτώσεις, αλλά όχι σε βαθμό που να μην μπορώ να το υποστηρίξω.
Συνδυάζεις την υποκριτική με το τραγούδι. Ποιο «κομμάτι» από τα δύο ξεχωρίζεις περισσότερο;
Και τα δύο τα αγαπάω. Το σημαντικό είναι πως μπορείς να σταθείς απέναντι σ’ αυτά τα δύο πράγματα. Αν το αποτέλεσμα είναι ένα πολύ καλό επίπεδο και παραπάνω, τότε μπορείς να το κάνεις. Αν δεν μπορείς, καλύτερα μην κάνεις κανένα. Τώρα, βέβαια, έχει γίνει και λίγο της μόδας: Ηθοποιοί να ασχολούνται με το τραγούδι.
Είσαι υπέρ αυτής της «μόδας» με το να ασχολούνται ηθοποιοί με το τραγούδι, ανεξαρτήτως αν «το ‘χουν» ή όχι;

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2013

Νίκος Σιακούφης: «Οι γνωριμίες έρχονται σε βάθος χρόνου για να σε επιβεβαιώσουν ως καλλιτέχνη»

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο

Ο Νίκος Σιακούφης έφυγε από την Άρτα σε ηλικία 18 χρονών, προκειμένου να ακολουθήσει αυτό που αγαπά. Τη μουσική. Έχοντας, ήδη, ηχογραφήσει και κυκλοφορήσει την πρώτη του δισκογραφική δουλειά, με τίτλο: «Χάρτινα τρένα», ο ίδιος μιλά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στη citypress.gr, για τη μουσική, τις «γνωριμίες», τα όνειρα, αλλά και τα νέα του επαγγελματικά σχέδια.

Στα 18 σου έφυγες από την Άρτα, προκειμένου να συνεχίσεις την παράδοση σημαντικών ροκ τραγουδοποιών από την περιφέρεια. Πώς μπήκε η μουσική στη ζωή σου; Η μουσική υπήρχε μέσα μου από τη μέρα που γεννήθηκα, πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου να τραγουδάει… Η πραγματική ενασχόληση όμως, η δημιουργική καλύτερα, μπορώ να πω ότι ξεκίνησε μετά από έναν πολύ σοβαρό τραυματισμό που είχα στα 19 μου και έκλεισε για πάντα την πόρτα του επαγγελματικού αθλητισμού, που είχα βάλει σαν στόχο στη ζωή μου, εντελώς ξαφνικά και μάλλον λειτούργησε σαν υποκατάστατο προκειμένου να μετριάσω την πικρία μου. Από ‘κει και πέρα τα πράγματα πήραν μόνα τους το δρόμο που οδήγησε μέχρι τα ‘’χάρτινα τρένα’’.
Όταν πήρες τη σημαντική, αυτή, απόφαση αγχώθηκες, επειδή δεν είχες τις λεγόμενες «γνωριμίες»; 
Καθόλου, το ήξερα από την αρχή, απλά πίστευα πάντα ότι στην πορεία θα συναντούσα άτομα που θα πιστέψουν σε μένα και θα με οδηγήσουν στον δύσκολο δρόμο, όπως και έγινε… Οι γνωριμίες όταν έρχονται σε βάθος χρόνου, έρχονται απλά για να σε επιβεβαιώσουν σαν καλλιτέχνη, αυτό που χρειάζεται είναι η πίστη και η θέληση στην αρχή του ταξιδιού.

Ποια είναι τα πρότυπα σου; Στη ζωή μου δεν είχα σταθερά πρότυπα κι αυτό ίσως είναι πολύ θετικό γιατί ποτέ δεν συμπεριφέρθηκα μονόπλευρα στις μουσικές μου επιλογές και κατ’ επέκταση δημιουργίες. Θαυμάζω όμως πολλούς καλλιτέχνες της ελληνικής σκηνής που ξέρω ότι ξεκίνησαν όπως κι εγώ, από το πουθενά και με την πίστη στον εαυτό τους και μόνο, βρήκαν τη θέση τους στον μουσικό κόσμο.
«Χάρτινα τρένα» ο τίτλος της πρώτης σου δισκογραφικής δουλειάς. Όταν πρόκειται για τα όνειρα μας είναι όντως «χάρτινα» τα…μεταφορικά που αναλαμβάνουν χρέη συνοδοιπόρου; Αυτά είναι η ίδια η ζωή, αυτή που σου δίνει τόσες εμπνεύσεις, δυσάρεστες πολλές φορές και άλλες ευχάριστες και σε κάνει να τρέμεις στη σκέψη ότι το μέλλον θα σε κάνει να εκφραστείς κινούμενος σε έναν λαβύρινθο, που η έξοδος ίσως να μην βρεθεί ποτέ !

Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2013

Γιάννης Κότσιρας: «Τα σκάνδαλα είναι καθαρά αποπροσανατολιστικά»


Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο

Ο Γιάννης Κότσιρας ξεκίνησε τη μουσική του σταδιοδρομία αρχές της δεκαετίας του ’90 και από τότε μετράει πολλές επιτυχίες. Ο γνωστός τραγουδιστής, θα βρεθεί στη σκηνή του «Παλλάς» το Σαββατοκύριακο, μ’ αφορμή τις δύο μουσικές παραστάσεις του Θάνου Μικρούτσικου.
Εμείς, συναντήσαμε πριν λίγες μέρες, τον Γιάννη Κότσιρα μετά το τέλος των προβών του στο Studio “Sofita” και μιλά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στη citypress.gr, για την απόφαση του να απέχει από τη νυχτερινή ζωή της Αθήνας, για το μπέρδεμα που έχει γίνει στο γνήσιο λαϊκό τραγούδι και το ελαφρύ, για την περιοδεία και τα μηνύματα που θα επιθυμεί να «περάσει» σε «φίλους και άσπονδους φίλους της Ευρώπης», καθώς επίσης για τις μάσκες των πολιτικών και την εποχή των ψευδαισθήσεων.

Τέσσερις ιδιαίτεροι καλλιτέχνες, με διαφορετικές πορείες, συναντιούνται στη σκηνή του «Παλλάς». Τι να περιμένει ο κόσμος στις 19 και στις 20/1;
Αυτό που θα περιμένει είναι μία συλλογή μεγάλων τραγουδιών, που δύσκολα αντέχουν –εγώ τουλάχιστον- το βάρος τους. Είναι τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου με τη δική μας προσωπική κατάθεση σε μία συγκυρία ιδιαιτέρως δύσκολη για όλο τον κόσμο.

Μέσα από τα τραγούδια μπορούμε να «μιλάμε» ακόμα για τα συναισθήματα μας;
Νομίζω το μόνο που μας έχει μείνει είναι η μουσική πια. Το μόνο που μπορεί να μας εκφράσει πραγματικά, να μιλήσουμε για τα συναισθήματά μας, είναι κάποια στιβαρά λαϊκά τραγούδια.

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2013

Δημήτρης Μπάσης: «Στη δισκογραφία φαινόταν η κρίση, πριν έρθει η…κρίση»


Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο

Σε ηλικία 20 ετών, ο Δημήτρης Μπάσης ξεκίνησε να τραγουδά επαγγελματικά, ενώ τον ανακάλυψε ο Σταμάτης Κραουνάκης και η δισκογραφική εταιρία Warner. Έκτοτε, η επαγγελματική σταδιοδρομία ξεκινά, ενώ πολλά είναι τα τραγούδια που σιγοτραγουδάμε. 
Ο Δημήτρης Μπάσης λίγες μέρες πριν τις εμφανίσεις του στο Παλλάς, μ’ αφορμή τη μουσική παράσταση «Πάντα γελαστοί και γελασμένοι», μιλά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στη citypress.gr, για τη μετανάστευση όπως την βίωσε ο ίδιος σε ηλικία 8 χρονών, αν σκέφτεται να ακολουθήσει τα βήματα των γονιών του, για τη κρίση στη δισκογραφία, αλλά και για τις εμφανίσεις του στο TAS Stage με τη Μελίνα Ασλανίδου και τον Χάρη Γαργανουράκη.

Με εσάς θα ξεκινήσω λίγο… ανάποδα. Οι γονείς σας είχαν μεταναστεύσει στη Γερμανία για μερικά χρόνια. Tα τελευταία χρόνια, πολλοί είναι οι Έλληνες που μεταναστεύουν στο εξωτερικό. λόγω της οικονομικής κρίσης. Πιστεύετε ότι ευνοούνται αυτές, οι «απότομες» αλλαγές;
Ποτέ δεν είναι καλή μία μετανάστευση, η οποία δεν γίνεται οικειοθελώς, αλλά υποχρεωτικά διότι οι συνθήκες διαβίωσης στην πατρίδα μας είναι δύσκολες. Ο καθένας, προσπαθώντας να εντοπίσει ένα καλύτερο μέλλον για την οικογένεια του, τα παιδιά του, προσπαθεί να βρει διεξόδους. Η μετανάστευση είναι ένας τρόπος.  Είναι δύσκολο!
Οι γονείς μου ήταν μετανάστες στη Γερμανία για 20 χρόνια, γεννήθηκα εκεί και επέστρεψα σε ηλικία 8 ετών. Θυμάμαι κάποια πράγματα, θυμάμαι την  δυσκολία που το μυαλό σου είναι πάντα στην πατρίδα σου για το πότε θα γυρίσεις. Τότε πήγαινες για ένα συγκεκριμένο σκοπό, να μαζέψεις κάποια χρήματα, να εξασφαλίσεις μια καλύτερη ζωή ερχόμενος στην Ελλάδα.
Η διαφορά με το τώρα είναι το αβέβαιο τοπίο στην Ελλάδα. Φαντάζομαι ότι οι μετανάστες που φεύγουν τώρα, από ανάγκη, δεν ξέρω αν έχουν στον ορίζοντα τους να γυρίσουν.

Σας έχει περάσει σαν σκέψη να φύγετε από την Ελλάδα;
Όχι. Δεν το έχω σκεφτεί προσωπικά για μένα να μεταναστεύσω, προς το παρόν. Παρόλο που υπάρχει μία πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση στην χώρα μας, προς το παρόν, αντέχω. Θα ήταν ένα ακραίο σενάριο να πω ότι θα φύγω. Δεν μου είναι εύκολο να ζήσω εκτός Ελλάδας. Αγαπώ πάρα πολύ αυτή τη χώρα και δεν μπορώ να το σκεφτώ καν αυτή τη στιγμή.

Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2013

Μανώλης Μητσιάς: «Η ποιότητα στην Ελλάδα δεν πληρώνεται»


Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο

Συναντήσαμε τον Μανώλη Μητσιά στο Studio “Sofita” (Λεωφ. Βουλιαγμένης 272, Αγ. Δημήτριος) πριν λίγες ημέρες, όπου έκανε πρόβες με τον Δημήτρη Μπάση, τον Γιάννη Κότσιρα και τον Θάνο Μικρούτσικο, μ’ αφορμή τις παραστάσεις του τελευταίου, που θα δοθούν στο Παλλάς, στις 19 και 20 Ιανουαρίου.
Ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες τραγουδιστές του λαϊκού, του ελαφρολαϊκού και του έντεχνου τραγουδιού, μιλά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στη citypress.gr, για τις αναμνήσεις του παρελθόντος, για τα μέσα προβολής του τότε και του τώρα, για την απόσυρση του από τα μαγαζιά όταν έκανε Χατζιδάκι, καθώς και κατά πόσο τον έχει επηρεάσει ψυχολογικά η κατάσταση στην Ελλάδα.

Ασχοληθήκατε σε μικρή ηλικία με τη Βυζαντινή μουσική, ακολούθησαν τα παραδοσιακά της ιδιαίτερης πατρίδας σας –της Μακεδονίας-,  για να έρθουν στη συνέχεια τα λαϊκά της δεκαετίας ’50-’60 και να γίνουν πιο ξεκάθαρα τα πράγματα. Τι θυμάστε απ’ αυτή την εποχή;
Για μένα σαν μικρό παιδί ήταν μία πραγματικά μαγική εποχή! Παρόλο που ο κόσμος ήταν φτωχός, ειδικά στην επαρχία, δεν είχε τα απαραίτητα –τα προς το ζην-, όμως, η μουσική ήταν μέσα μας. Πηγαίναμε στα χωράφια να δουλέψουμε και τραγουδάγαμε. Η μέρα πέρναγε δουλεύοντας και τραγουδώντας, χωρίς να έχουμε ραδιόφωνα ή τηλεοράσεις και αυτά που υπάρχουν σήμερα. Ήταν πολύ χαρούμενες μέρες και δεν θα τις ξεχάσω ποτέ!

Οι VEGAS στη Sony Music!


Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα συγκροτήματα, που κερδίζουν ολοένα και περισσότερο έδαφος στα μουσικά δρώμενα, είναι οι VEGAS, οι οποίοι, μάλιστα, σε σύντομο χρονικό διάστημα κατάφεραν να αποκτήσουν θαυμαστές όλων των ηλικιών.
Με τα singles τους να «εκτοξεύονται» συνέχεια στη κορυφή και να αποτελούν νέα πρόταση, αλλά και με τις ιδιαίτερες στιλιστικές εμφανίσεις, οι VEGAS είναι ένα από τα πιο δημοφιλή και πετυχημένα συγκροτήματα τα Ελλάδας.
Μάλιστα, πριν λίγες ημέρες, υπέγραψαν το νέο τους συμβόλαιο με τη Sony Music, απ’ όπου αναμένεται να κυκλοφορήσει το νέο τους single το επόμενο διάστημα.

Πόσοι θεατές έχουν δει τον Τάκη Ζαχαράτο;


Με μεγάλη επιτυχία συνεχίζονται οι παραστάσεις του Τάκη Ζαχαράτου στο θέατρο «Αλίκη», αφού τα 20.000εισιτήρια και η αγάπη του κοινού απογείωσαν την παράσταση και συνεχίζει ακάθεκτη τους επόμενους μήνες.
Με τον τίτλο «I am what I am», ο γνωστός show man, συναντά επί σκηνής 40 προσωπικότητες από τον χώρο της Τέχνης, της πολιτικής και της μουσικής. Ο Τάκης Ζαχαράτος διαθέτει πλούσια ατζέντα και έτσι δεν θα μπορούσαν να λείπουν από το party κατά της θλίψης, αλλά υπέρ του γέλιου, οι: Αλίκη Βουγιουκλάκη, Μελίνα Μερκούρη, Μαρινέλλα, Στέλιος Καζαντζίδης, Ζωζώ Σαπουντζάκη, Δέσποινα Μοιραράκη, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, Αλέξης Τσίπρας, Μιχάλης Χατζηγιάννης, Ζέτα Μακρυπούλια, Ρένα Βλαχοπούλου, Άννα Βίσση, Άντζελα Δημητρίου και πολλοί άλλοι.
Επιπλέον, στη σκηνή του Θεάτρου Αλίκη, βρίσκονται και 6 μουσικοί, υπό τη μουσική διεύθυνση του Γιώργου Ζαχαρίου. Τα σκηνικά έχει επιμεληθεί ο Μανόλης Παντελιδάκης και τους φωτισμούς ο Χρήστος Τζιόγκας.

Παίζουν οι μουσικοί:
Νίκος Γαρουφαλλάκης, πλήκτρα
Γιάννης Καλκάνης, τύμπανα
Κοσμάς Κόκολης, μπουζούκι / κιθάρα / φωνή
Δημήτρης Παπσνίκου, μπάσο
Νίκος Σακελλαράκης, τρομπέτα
Τάσος Σοκορέλης, κιθάρα

Ημέρες & Ώρες παραστάσεων: 
Τετάρτη & Κυριακή στις 20.00
Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο στις 21.00

Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2013

Θάνος Μικρούτσικος: «Σέβομαι τα λάθη μου, όσο και τα καλά που έχω κάνει»


Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο
 Λίγες ημέρες πριν τις δύο εμφανίσεις στη σκηνή του «Παλλάς», ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Δημήτρης Μπάσης, ο Γιάννης Κότσιρας και οι συνεργάτες τους, βρέθηκαν στο studio“Sofita” (Λεωφ. Βουλιαγμένης 272, Αγ. Δημήτριος), για να πραγματοποιήσουν τις πρόβες τους. Αφορμή, η μουσική παράσταση: «Πάντα γελαστοί και γελασμένοι» που θα παρουσιαστεί την ερχόμενη εβδομάδα στο "Παλλάς". 
Έτσι, συναντήσαμε τον Θάνο Μικρούτσικο, ο οποίος μιλά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στη citypress.gr, για την ιδέα της μουσικής, αυτής, παράστασης, για το λαϊκό τραγούδι που είναι «στο DNA του Έλληνα» και την εκάστοτε επιτυχία, αλλά και για τα προβλήματα της καθημερινότητας. Επιπλέον, ο γνωστός συνθέτης, παραδέχεται ότι έχει κάνει λάθη, μας αποκαλύπτει ποιους τραγουδιστές της νεότερης γενιάς θεωρεί «θησαυρούς» και εξηγεί ποιος είναι ο λάθος δρόμος που έχει πάρει η κυβέρνηση.

«Πάντα γελαστοί και γελασμένοι» ο τίτλος της μουσικής σας παράστασης, όπου παρουσιάζεται για πρώτη φορά όλα τα λαϊκά τραγούδια που έχετε γράψει. Πώς προέκυψε αυτή η ιδέα;
Αυτή η ιδέα προέκυψε από το γεγονός ότι εγώ, μη ανήκοντας στον χώρο του λαϊκού τραγουδιού και από την καταγωγή μου και από τις σπουδές μου και από την μουσική μου παιδεία, αλλά και από τον τρόπο που γράφω μουσική εδώ και πάρα πολλά χρόνια, είχα αρχίσει να κάνω κάποια τραγούδια που πήγαιναν προς το χώρο του λαϊκού τραγουδιού και είχα αρχίσει να εκπλήσσομαι. Κυρίως, η έκπληξη μου ήταν μεγάλη, όταν πριν από 31 χρόνια κάνω το «Με μία πιρόγα φεύγεις και γυρίζεις», το Ερωτικό. Ένα τραγούδι που έγινε αυτόματα πανελλαδική επιτυχία μεγάλης εμβέλειας. Είχα απορήσει: Πως εγώ που δεν ανήκω εκεί, πως είναι δυνατόν να γράφω ένα τραγούδι λαϊκό –υπό την έννοια της φόρμας- και να κάνει τέτοια επιτυχία.
Εγώ δεν γράφω τραγούδια, ξέρεις, προσδιορίζοντας εκ των προτέρων «τώρα θα γράψω ένα ροκ», «μία μπαλάντα». Αυτό το οποίο προκύπτει έχει να κάνει με τον τρόπο που μελοποιώ: Ένα κείμενο, ένα στίχο, ένα ποίημα, κι αυτό προσδιορίζει που πάω. Είδα να μαζεύονται τραγούδια, μερικά από τα οποία να γίνονται αφάνταστες επιτυχίες, τραγούδια που τραγουδήθηκαν και τραγουδιούνται ευρύτατα όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Γύρω στα τέλη της δεκαετίας του ’90 είχα σκεφτεί να μαζέψω αυτό το υλικό, μέσα στο έργο μου, και να το κάνω ένα τετραπλό cd και να πω ότι είναι τραγούδια λαϊκού αισθήματος του Θάνου Μικρούτσικου. Τότε υπήρχε η δισκογραφία! Δεν έγινε για κάποιο λόγο, επειδή είχα πολύ δουλειά, και έμενε στο κεφάλι μου σα σκέψη, αλλά όταν επανήλθε η σκέψη, η δισκογραφία δεν υπάρχει πια.
Παρόλα αυτά, αυτή η ιδέα θα μ’ άρεσε να τη δείξω στον κόσμο, από πλευράς live. Έτσι, το είπα στο Μανώλη Μητσιά που είναι ένας μεγάλος τραγουδιστής και συνεργάτης που τραγούδησε με καταπληκτικό τρόπο το 1982 την «Πιρόγα» και μετά κάναμε το «Υπέροχα μονάχοι», και δύο τραγουδιστές, τον Γιάννη Κότσιρα και τον Δημήτρη Μπάση, που τους θεωρώ έξοχους τραγουδιστές στο νεότερο λαϊκό τραγούδι, και έτσι έχουμε αυτές τις παραστάσεις στο «Παλλάς»…

Κάποιο λαϊκό τραγούδι είναι πιο εύκολο να γίνει επιτυχία;
Τίποτα δεν είναι εύκολο να γίνει επιτυχία. Πρώτα απ’ όλα, αν ήταν εύκολο, θα γινόταν για το τραγούδι που κάνουμε εμείς, όχι το εμπορευματοποιημένο και το τυποποιημένο.Μιλάω για το τραγούδι όπως το ‘κανε ο Χατζιδάκις, ο Θεοδωράκης, ο Ξαρχάκος, εγώ, ο Λοΐζος, ο Κραουνάκης και οι πιο επόμενοι τραγουδοποιοί, όπως: Κατσιμιχαίοι, Πορτοκάλογλου, Μάλαμας, Θηβαίος… Για όλους εμάς η επιτυχία δεν είναι κάτι που μπορεί να προσδιοριστεί εκ των προτέρων και δεν είναι εύκολη.
Για το λαϊκό που λέτε, έχετε ίσως κάποιο δίκιο στο εξής: Η Ελλάδα είναι το σταυροδρόμι δύσης και ανατολής. Το λαϊκό τραγούδι από το 1920 που ήρθαν οι πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία μέχρι σήμερα, έχει μπει στο DNA μας. Κάποια τραγούδια που είναι κλασικά λαϊκά, όπως η «Συννεφιασμένη Κυριακή» και η «Αχάριστη» του Τσιτσάνη, η «Φραγκοσυριανή» του Βαμβακάρη ή τα λαϊκά τραγούδια που έγραψε αρχές του ’60 ο Θεοδωράκης είναι τραγούδια που μπορούν να μπουν στο DNA του Έλληνα.

Διαβάστε παρακάτω την υπόλοιπη συνέντευξη: