''Θα σε πάρει ο δρόμος'' με την αλήθεια της πραγματικότητας!

Ένα αυτοκίνητο παλιάς χρονολογίας, ένα μικρόφωνο σε βάση και στο βάθος μία καρέκλα –αριστερά, δεξιά και κεντρικά της «σκηνής» αντίστοιχα- είναι τα τρία βασικά σκηνικά που βλέπει κανείς μπαίνοντας στο υπόγειο πάρκινγκ του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.30, έξι άνθρωποι δίνουν ραντεβού και μας αφηγούνται τη δική τους ιστορία. Κοινός παρανομαστής; Ο δρόμος που τους πήρε και είναι η αρχή, η μέση και το τέλος των ιστοριών τους.

«Θα σε πάρει ο δρόμος» ονομάζεται όμως και η παράσταση που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Σάκη Σερέφα και αποτελεί τη sold out επιτυχία του 3^ου low budget festival. Μπορεί να είναι low budget, αλλά σίγουρα είναι high στο γέλιο, στη συγκίνηση και στον προβληματισμό.

Οι: Νεκταρία Γιαννουδάκη, Τζένη Θεωνά, Εύα Κοτανίδη, Βασίλης Μαργέτης, Μαρία Σκαφτούρα (κάθε Τρίτη), Δώρα Στυλιανέση (κάθε Δευτέρα), Αντώνης Φραγκάκης είναι άνθρωποι που συναντάμε στην πραγματική μας ζωή -ή και οι ίδιοι- που δεν το βάζουν κάτω… Και όταν πέσουν; Θα σηκωθούν!

Ο Ένκε Φεζολλάρι σκηνοθέτησε 6 ηθοποιούς και όλοι μαζί κατάφεραν να πετύχουν ένα ωραίο αποτέλεσμα που δεν σε κάνει να μετανιώσεις για τα90’που παραβρίσκεσαι εκεί. Ναι μεν εστιάζει στην ουσία του έργου και στις δυνατότητες των ηθοποιών του, αλλά το συνδυάζει με μία τρελή, κωμική ματιά –όπου πρέπει.

Ετοιμαστείτε να σας «Πάρει ο δρόμος», για το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206, Ταύρος), καθώς λίγες παραστάσεις απομένουν. Ενώ, να σημειωθεί ότι οι συντελεστές της παράστασης εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο να τους... πάρει ο δρόμος και για άλλες πόλεις εκτός Αθηνών -που σημαίνει; Περιοδεία ανά την Ελλάδα!

Δημήτρης Καταλειφός: «Ήμασταν σε μία ροζ πραγματικότητα»

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο

Το δηµοσιoφραφικό κλισέ «ο καλλιτέχνης που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις» δηµιουργήθηκε για ανθρώπους σαν τον ∆ηµήτρη Καταλειφό. Έπειτα από 40 χρόνια στο σανίδι, φέτος παρουσιάζει την «Ολεάννα» του Ντέιβιντ Μάµετ και µας µιλάει για την εκπαίδευση, την ανάγκη για εξουσία αλλά και για το πώς καταφέρνει να ζει µε τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και προ κρίσης.

Σε μία δύσκολη περίοδο  που ο κόσμος αναζητά το γέλιο, εσείς παρουσιάζετε ένα ιδιαίτερο και «βαρύ» έργο. Πώς επιλέξατε την «Ολεάννα»;

Δεν θα το έλεγα βαρύ, αλλά βαθύ και πολιτικό. Πιστεύω ότι σε εποχές κρίσης, όπως αυτή που περνάμε τώρα, ο θεατής χρειάζεται να ξανά σκεφτεί και να ξανά αισθανθεί πράγματα, αλλά και να προβληματιστεί.
Το έργο διαπραγματεύεται πολύ σημαντικά προβλήματα των ημερών μας. Υπάρχουν πολλές παραστάσεις στην Αθήνα, που ενώ παίζουν απαιτητικά έργα και μεγάλων συγγραφέων, πάνε πολύ καλύτερα από τα λεγόμενα κωμικά.

Αν και πρωτοπαρουσιάστηκε πριν από 22 χρόνια, η υπόθεση είναι σαν να γράφτηκε σήμερα…Ο Μάμετ είναι ένας συγγραφέας πραγματικά του καιρού μας, καθώς διαπραγματεύεται θέματα που έχουν σχέση με τη κοινωνία, το άτομο, το φόβο, την ανασφάλεια που του γεννάνε διάφοροι θεσμοί. Στην «Ολεάννα» παρουσιάζει έναν καθηγητή και μία φοιτήτρια, όπου ο καθένας ζητάει να βρει μία θέση για να πετύχει σε έναν ανταγωνιστικό, απειλητικό κόσμο για να εξασφαλιστεί. Υπάρχει μία πολύ μεγάλη αντιπαράθεση και σύγκρουση μεταξύ τους, αφού ο ένας αποτελεί εμπόδιο για το προχώρημα του άλλου. Αυτή η σύγκρουση είναι ανελέητη. Όλα ξεκινάνε από τον φόβο που έχει ο άνθρωπος μες στην κοινωνία και που αναγκάζεται να βγάλει τα πιο ζωώδη ένστικτα του, για την επιβίωση και την ασφάλεια.

Ουσιαστικά τον καθηγητή τον καθηγητή διακατέχει μία τάση ματαιοδοξίας. Εσείς έχετε περάσει από αυτό το στάδιο; Φοβάστε τον ανταγωνισμό;Ο χώρος του θεάτρου ειδικά στις μέρες μας είναι πιο δύσκολος, αλλά η Τέχνη έχει έναν ευγενή και καλό σκοπό. Είχα την τύχη να συνεργάζομαι επί πολύ καιρό σε ίδιους χώρους, που δημιουργούσαν λίγο οικογενειακό περιβάλλον. Ήμουν προστατευμένος από θιάσους που είχαν μία διάρκεια.
Από τα 40 χρόνια που δουλεύω, τα τρία τελευταία περιπλανιέμαι λίγο περισσότερο και έτσι δεν έχω νιώσει την άγρια ανταγωνιστικότητα, όπως άλλοι ηθοποιοί.

Από αυτά τα τρία χρόνια «περιπλάνησης», έχετε νιώσει ανασφάλεια;Ζούμε αυτή την κρίση που έχει χτυπήσει όλους τους χώρους –και επειδή το θέατρο ήταν ήδη ένας χώρος ανασφάλειας, τώρα έχει υπέρ- διπλασιαστεί ο κίνδυνος. Πολλοί ηθοποιοί δεν πληρώνονται ή προσλαμβάνονται με ερασιτεχνικούς όρους ή πληρώνουν για να κάνουν μία παράσταση. Το επάγγελμα του ηθοποιού –μαζί με κάποια άλλα- έχουν πληγεί πάρα πολύ. Το αντιφατικό είναι ότι ο κόσμος μες στην κρίση, πάει στο θέατρο και το προστατεύει ακόμα.

Αυτή η 40χρονη πορεία, τι «γεύση» σας έχει αφήσει;Μου έχει αφήσει μία πολύ ευχάριστη, γιατί τα περισσότερα πράγματα που έχω κάνει με αντιπροσώπευαν, τα ήθελα, τα πίστευα. Έχω παίξει σε έργα συγγραφέων που αγαπώ και θαυμάζω απεριόριστα. Νιώθω πολύ συνεπής με τον εαυτό μου και αυτό μου δίνει μεγάλη ικανοποίηση. Δεν έχω κάνει κάτι που να μην πιστεύω, άσχετα που μπορεί να μην αμοίβεται τόσο οικονομικά, αλλά τουλάχιστον νιώθω αξιοπρεπής.

Τι έχει αλλάξει στη ζωή σας, εν μέσω κρίσης;Έχουν συμβεί δύο πράγματα: Η μεγαλύτερη οικονομική ανασφάλεια απ’ ότι είχα παλαιότερα και μεγαλύτερο πείσμα για δουλειά. Μέσα στην γκριζάδα που έχει η Ελλάδα και η Αθήνα, στην οποία ζω, το καταφύγιο μου είναι να δουλεύω πολύ –είτε αμοίβομαι, είτε όχι. Δεν θέλω να με ρίξει η κρίση προς τα κάτω. Δεν θέλω να πάθω κατάθλιψη, ούτε να κλαίω τη μοίρα μου όπως κάνουμε όλοι. Νοιώθω πολύ ενεργητικός και μάχιμος. Πρέπει να έχεις δουλειά, ακόμα κι αν αμοίβεσαι λιγότερο ή σχεδόν καθόλου, γιατί η δουλειά είναι υγεία για το μυαλό και την ψυχή μας.

Η φάρσα του Άκη στη Λένα

Σε μία από τις τελευταίες παραστάσεις της "Οδύσσειας" στο Εθνικό, η Λένα Παπαληγούρα είχε ξεχάσει τα κλειδιά του καμαρινιού στην πόρτα, με αποτέλεσμα να το αντιληφθεί ο Άκης Σακελλαρίου και να την κλειδώσει μέσα και εκείνη να φωνάζει απελπισμένα!

Τα πειράγματα δεν σταμάτησαν εκεί, καθώς ο Άκης τη ρωτούσε "σε κλείδωσαν μέσα;" και παρότρυνε τον κόσμο να φύγει.

Πηγή: TV Menu

Αλέξανδρος Σταύρου-Ορφέας Παπαδόπουλος: "Τα όνειρα δεν μπορούν να μας τα κλέψουν''

Τι θα έκανε, αλήθεια, ο Αλέξανδρος Σταύρου, αν συναντούσε στον δρόμο τον Δημήτρη Μαλτέζο; Δεν θα ήθελε να έχει καμία σχέση ούτε με τον ίδιο ούτε και με την οικογένειά του! Γιατί, όπως εξηγεί, άνθρωποι όπως ο Μαλτέζος μάς έφεραν στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα.

Όσο για τον Ορφέα Παπαδόπουλο; Απλώς θα άλλαζε πεζοδρόμιο. Το «ΤV Mεnu» συνάντησε τους δύο πρωταγωνιστές, πατέρα και γιο, στα γυρίσματα της σειράς, και μας μίλησαν για όλα. Για την επιτυχία του σίριαλ, την κρίση στην κοινωνία και την τηλεόραση αλλά και για το αν φοβούνται την τηλεοπτική αναμέτρηση με τον «Σουλεϊμάν».

Τα «Κλεμμένα όνειρα» απέδειξαν ότι αντέχουν στην κρίση. Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας;

Α.Σ.: «Για μένα η αρχή είναι πάντα το καλό σενάριο, η καλή σκηνοθεσία και γενικότερα οι συντελεστές. Θέλω να πιστεύω ότι οι ηθοποιοί και το τεχνικό προσωπικό έχουμε ένα καλό επίπεδο».

Ο.Π.: «Νομίζω πως δεν είναι ένα, αλλά πολλά. Και τα ξέρει καλύτερα ο Δημήτρης Αρβανίτης, ο “εγκέφαλος” αυτού του “οικοδομήματος”. Οφείλεται σίγουρα στους ανθρώπους που απαρτίζουν τη δουλειά μας, με αποκορύφωμα την αποδοχή του κόσμου».

Είναι εύκολο με λιγότερα χρήματα να γίνονται αξιοπρεπείς δουλειές;

Α.Σ.: «Βεβαίως! Όλα γίνονται με μεγάλη προσπάθεια. Αρκεί να προσπαθήσουμε πολύ, γιατί δεν γίνονται εύκολα τα πράγματα. Δουλεύουμε πολλές ώρες. Πρόκειται για μια ομάδα η οποία έχει ξανακάνει αυτήν τη δουλειά, κάτι που σημαίνει ότι έχει πείρα στο να βγάζει αποτέλεσμα σε μικρό χρόνο».

Ο.Π.: «Και βέβαια μπορούν να γίνουν πολύ καλές δουλειές. Σίγουρα, όμως, όχι με την πληθώρα που γίνονταν παλαιότερα».

Ελάχιστες σειρές, πολλοί συνάδελφοί σας απλήρωτοι. Σας αγχώνει αυτή η κατάσταση;

Α.Σ.: «Έχουμε ξεπεράσει το άγχος, γιατί το θεωρούμε δεδομένο! Δυστυχώς, τα πράγματα στην Ελλάδα είναι έτσι - καθόλου σταθερά».

Ο.Π.: «Δεν με αγχώνει μόνο, αλλά είναι κάτι που το ζω».

Στην εποχή της κρίσης, ένα καθημερινό σίριαλ μπορεί να μοιάζει με όαση για έναν ηθοποιό, ενώ μερικά χρόνια πριν η εικόνα δεν ήταν η ίδια.

Α.Σ.: «Είναι κουραστικό, αλλά εισπράττεις κάτι πολύ σημαντικό: την αγάπη του κόσμου. Η καθημερινή επαφή που έχουμε είναι πολύ σημαντική και αποκτάς μια άλλη σχέση με το κοινό».

Ο.Π.: «Την ποιότητα που έχει πλέον ένα καθημερινό σίριαλ δεν την είχε παλαιότερα. Εξακολουθεί να πατάει σε στοιχεία καθημερινού σίριαλ, αλλά είναι πιο προσεγμένο από δουλειές που γίνονταν πριν από το 2005. Ήταν θέμα χρόνου, καθώς, όσο προχωράμε, εξελισσόμαστε».

Πόσο μοιάζετε με τους χαρακτήρες που υποδύεστε; Βρίσκετε κάποια κοινά στοιχεία;

"Πόσο μ'αρέσει", το νέο single της Έλενας Παπαρίζου!!

Μετά τις επιτυχημένες της εμφανίσεις στον "Βοτανικό" με τη Νατάσα Θεοδωρίδου, η Έλενα Παπαρίζου επιστρέφει δυναμικά με νέο τραγούδι. Και ο τίτλος του : "Πόσο μ'αρέσει".

Η Έλενα Παπαρίζου,  μετά την κυκλοφορία του "Party all the time", επέστρεψε με το πρώτο της ελληνικό single μετά από τρία χρόνια. Οι στίχοι και η μουσική είναι από ΜΕΘ (Stavento) και είναι μια πρώτη γεύση από το νέο της άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει σύντομα από την ΕΜI. "Πόσο μ'αρέσει" μας λέει η Έλενα, ένα τραγούδι με ποπ ρυθμό και στίχους γεμάτους...νόημα!!!

Ακούστε το παρακάτω :

Ο Αποστόλης Τότσικας σε μία ανατρεπτική, ροκ συνέντευξη!!

Ο Αποστόλης Τότσικας παραχώρησε μια συνέντευξη γεμάτη μουσική και heavy metal στο rockyourlife.gr και ανακοινώνει πως θα είναι ο νέος ντράμερ ενός ελληνικού συγκροτήματος, των "Need".

Όσοι γνωρίζετε τον Αποστόλη θα γνωρίζετε επίσης και την μεγάλη του λατρεία για την μουσική, και ειδικά την ροκ. Ο ίδιος μίλησε στο rockyourlife.gr, στο οποίο εκτελεί και χρέη..αρθογράφου εδώ και μερικούς μήνες με την δική του μόνιμη στήλη, για την πρώτη του επαφή με την μουσική στον Βόλο, τα ακούσματά του, τους..."heavy metal" ρόλους του και την ελληνική ροκ μουσική.

Επίσης, μας αποκάλυψε πως θα είναι ο νέος ντράμερ του ελληνικού συγκροτήματος "Need" με live εμφανίζεις και άλμπουμ να έρχονται, και φυσικά δε θα μπορούσε να αντισταθεί στα αγαπημένα του ντραμς, στα οποία μας έδειξε και το πολύ καλό του ταλέντο.

Δείτε παρακάτω την συνέντευξη :

Sold out «Τα βαφτίσια» και στο γέλιο!

Στο Θέατρο «Κιβωτός» (Πειραιώς 115, Γκάζι) παρουσιάζεται μία από τις sold out επιτυχίες του καλοκαιριού δια χειρός Νίκου Μουτσινά & Τζένης Διαγούπη. Ο λόγος για «Τα βαφτίσια», τα οποία ανήκουν στη λίστα με τις λίγες παραστάσεις που είναι καθημερινά γεμάτα, χωρίς να υπάρχουν άδεια καθίσματα.


«Τα βαφτίσια» είναι μία τρελή κωμωδία που έχει μουσική, χορό, έρωτες, παρεξηγήσεις, αντιζηλίες, διαμάχες, τσακωμούς, μυστικά και αποκαλύψεις, ενώ όταν όλα είναι ένα βήμα πριν την αποκάλυψη, ένα είναι το ερώτημα που επικρατεί: Θα γίνουν τελικά… τα βαφτίσια;
Με τους: Νίκο Μουτσινά, Ζέτα Μακρυπούλια, Φωτεινή Ντεμίρη, Αργύρη Αγγέλου, Τζένη Διαγούπη, Αθηνά Οικονομάκου, Ελένη Καρακάση να δίνουν επί σκηνής τον καλύτερο εαυτό τους και όλη τη θετική ενέργεια τους, μας μεταφέρουν στη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, χαρίζοντας δύο ώρες γέλιου και τρέλα.
Για να βγει το αποτέλεσμα που θα δείτε στο Θέατρο «Κιβωτός», σημαντική ήταν η συμβολή της Λίας Ασβεστά στα λειτουργικά σκηνικά, της Έβελυν Σιούπη στα εξαιρετικά κοστούμια και οι χορογραφίες της Έλενας Γεροδήμου.
Τέλος, να σας αναφέρουμε, ότι «Τα βαφτίσια» θα πραγματοποιούνται έως τις 28 Απριλίου, ενώ μετά θα πάνε περιοδεία σε επιλεγμένες «πιάτσες», περί των 35 πόλεων, υπολογίζουν οι συντελεστές, όπου και θα ολοκληρωθεί ο κύκλος της παράστασης.

Η υπόθεση:
Να τους συστήσουμε: Ο Σωτήρης Παπατζάλας (Νίκος Μουτσινάς) και η γυναίκα του Βικτωρία Τρικούπη- Παπατζάλα (Ζέτα Μακρυπούλια), γονείς του μικρού παιδιού που βαφτίζεται. Ο αδελφός του Σωτήρη (Αργύρης Αγγέλου) και η γυναίκα του (Τζένη Διαγούπη), που έρχονται από την Πάτρα για το μυστήριο. Η μητέρα του Σωτήρη, που πάσχει από άνοια (Φωτεινή Ντεμίρη), η Ρωσίδα που την προσέχει (Αθηνά Οικονομάκου) και τέλος η κουμπάρα από την Αμερική (Ελένη Καρακάση). Μια παρέα σύγχρονης νεοελληνικής τρέλας, που υπόσχεται άφθονο γέλιο...


Πρόγραμμα παραστάσεων:
Τετάρτη & Κυριακή 20:00
Πέμπτη & Παρασκευή 21:15
Σάββατο 18:15 & 21:15
Κυριακή 20.00

ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ:
17€ (γενική είσοδος), 19€ (Σάββατο βραδινή & Κυριακή), 15€ (φοιτητικό, μαθητικό, ανέργων).
Διατίθενται εισιτήρια για ανέργους στην τιμή των 8 € σε περιορισμένο αριθμό (πλην Σαββάτου βραδινής) και μόνο για προαγορά από το ταμείο του Θεάτρου.

«Το πέρασμα…» της Νατάσσας

Μία από τις μουσικές παραστάσεις που σίγουρα ξεχωρίζουν είναι «Το πέρασμα των μάγων» των Θέμη Καραμουρατίδη-Γεράσιμου Ευαγγελάτου, με τη Νατάσσα Μποφίλιου στη σκηνή του «Kyklos live stage» (Ιερά Οδός 74, Βοτανικός).


Οι  6 εμφανίσεις που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι τώρα, έχουν στεφθεί με απόλυτη επιτυχία, αφού κάθε Σάββατο είναι sold out. Και πώς να μην είναι άλλωστε, όταν η Νατάσσα, ο Θέμης και ο Γεράσιμος αποτελούν μία «δεμένη» ομάδα, με κοινούς κώδικες επικοινωνίας και με τραγούδια που μιλάνε στην ψυχή; Όλα είναι πολύ καλά δουλεμένα και τίποτα δεν περνάει απαρατήρητο. Δεν είναι τυχαίο που κάθε χρόνο εξελίσσονται και πάνε ένα βήμα παραπάνω… Και γι’ αυτό ο κόσμος τους επιβραβεύει σε κάθε τι καινούριο που κάνουν.
Κάθε Σάββατο, λίγο μετά τις 22.30, η Νατάσσα Μποφίλιου συναντά τον Θέμη Καραμουρατίδη στο πιάνο και τους πέντε μουσικούς τους και χαρίζουν μαγικές βραδιές. Βέβαια, αν θα ‘πρεπε κάποιος να περιγράψει τα συναισθήματα του όταν βλέπει όλο αυτό που συμβαίνει επί σκηνής, θα ‘λεγε ότι είναι ένα puzzle συναισθημάτων: Γέλιο, λύπη, δύναμη, νοσταλγία, συγκίνηση, αισιοδοξία.
Μέσα σε μία τρίωρη παράσταση, η πιο δυναμική τριάδα του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού, κάνει μία αναδρομή στην δεκαετή πορεία τους. Η Νατάσσα, κατεβαίνει τη σκάλα, φορώντας ένα μαύρο φόρεμα, ενώ ακούγονται οι πρώτες νότες από το «Κρύψου», για να ακολουθήσει η «Ασπιρίνη» και εν συνεχεία το «Σιγά μην κλάψω». Από το πρόγραμμα δεν θα μπορούσαν να λείπουν και άλλα αγαπημένα τραγούδια, όπως: «Η Μαριάνθη των ανέμων», «Παρέα», «Κοίτα εγώ», «Με τσιγάρα βαριά», «Λοχαγός έρωτας» κ.ά, αλλά και διάφορες μικρές ιστορίες που έδιναν μία άλλη νότα στη βραδιά και προετοιμάζοντας το έδαφος για ένα καινούριο εγχείρημα…
Όπως είχε πει η Νατάσσα Μποφίλιου στη συνέντευξη που μας παραχώρησε για τη «Free Sunday/Citypress.gr: «Φέτος κλείνουμε 10 χρόνια δημιουργικής φιλίας με τα παιδιά, κλείνει ένας κύκλος συνεχών παραστάσεων, lives, τραγουδιών, έφτασα 30… Είναι μία περίεργη χρονιά. Στο μαγαζί «Kyklos» ολοκληρώνεται αυτός ο κύκλος και θα σταματήσουμε για κάποιο διάστημα, κάνοντας κάτι άλλο και παίρνοντας τις αποστάσεις μας από αυτή τη δεκαετία και το ρεπερτόριο μας. Θα επιστρέψουμε ξανά το Νοέμβριο κάνοντας κάτι τελείως διαφορετικό, σε άλλους ρόλους ο καθένας».
Μέσα σε μία δεκαετία τρεις νέοι δημιουργοί, κατάφεραν να ξεχωρίσουν  και να αποκτήσουν το δικό τους κοινό. Η μουσική παράσταση, «Το πέρασμα των μάγων», θα συνεχίσει μέχρι το Πάσχα, ενώ μετά θα ακολουθήσει μία μικρή αποχή από τα μουσικά δρώμενα…


«Έρχονται οι μέρες του φωτός… μια εποχή τελειώνει...»

Επιμέλεια προγράμματος: Γεράσιμος Ευαγγελάτος  Ενορχηστρώσεις: Θέμης Καραμουρατίδης  Ήχος: Γιάννης Παξεβάνης  Σχεδιασμός Φωτισμών: Αλέξανδρος Προδρόμου Διαμόρφωση σκηνικού: David Negrin  Artwork: Κωνσταντίνος Γεωργαντάς  Παίζουν οι Μουσικοί: Πιάνο: Θέμης Καραμουρατίδης  Τύμπανα: Φοίβος Κουντουράκης  Κιθάρες: Σωτήρης Καστάνης  Μπάσο: Γιώργος Μπουλντής  Τσέλο: Άρης Ζέρβας  Βιολί – Μαντολίνο: Δημήτρης Κουζής
ΚYKLOS Live Stage Ιερά Οδός 74, Βοτανικός (είσοδος από Κασσάνδρας 23) Τηλ. Κρατήσεων: 210 3424 299

Είσοδος: 12 ευρώ με μπύρα ή κρασί  Τιμή φιάλης ουίσκι: 100 ευρώ / τέσσερα άτομα  Τιμή φιάλης κρασιού: 50 ευρώ / δύο άτομα 

Πρωταθλητής Ελλάδας ο Ολυμπιακός. 3-0 την ΑΕΚ στο Καραϊσκάκη!!

Τα δύο γκολ του Αβραάμ Παπαδόπουλου ήταν το κερασάκι στην τούρτα των 88ων γενεθλίων του Ολυμπιακού που γιορτάζει την προαναγγελθείσα κατάκτηση του 40ου του πρωταθλήματος. Ο Αμπντούν διαμόρφωσε το 3-0. Η ΑΕΚ άντεξε όσο της επέτρεπαν οι περιορισμένες δυνατότητές της.

 Ο Ολυμπιακός κατέκτησε και μαθηματικά το 40ο πρωτάθλημα της ιστορίας του μετά τη νίκη με 3-0 κόντρα στην ΑΕΚ. Το ματς κρίθηκε στο δεύτερο ημίχρονο και συγκεκριμένα στο 56' με το δεύτερο γκολ στον αγώνα του Αβραάμ Παπαδόπουλου. Μια φάση νωρίτερα ο Κορδέρο είχε χάσει μοναδικό τετ α τετ στο οποίο πλάσαρε άστοχα και πέταξε την ευκαιρία για να ισοφαρίσει σε 1-1.
Τα ματς με την ΑΕΚ ξυπνούν το ένστικτο του σκόρερ στον Αβραάμ Παπαδόπουλο. Ο στόπερ του Ολυμπιακού ήταν το κεντρικό πρόσωπο της αναμέτρησης καθώς σκόραρε δύο γκολ απέναντι στο Δικέφαλο, τα οποία ήταν και τα πρώτα του μετά από τρία χρόνια. Τελευταίο γκολ που είχε πανηγυρίσει ο Έλληνας στόπερ ήταν και πάλι με την ΑΕΚ στο "Γ. Καραϊσκάκης" το 2010.
Το γρήγορο προβάδισμα του Ολυμπιακού (14') δεν είχε ανάλογη συνέχεια. Η ΑΕΚ δεδομένων των συνθηκών και με δύο από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της να είναι εκτός αγώνα (Μητρόπουλος-Πετρόπουλος), στάθηκε αξιοπρεπέστατα απέναντι στον πρωταθλητή.
Ο Λίνεν είχε γεμίσει τη μεσοαμυντική του γραμμή με ξεκάθαρο στόχο να περιορίσει τις επιθέσεις του Ολυμπιακού. Οι διάδρομοι προς την εστία του Κωνσταντόπουλου ήταν κλειστοί και οι ερυθρόλευκοι απλά κυκλοφορούσαν την μπάλα, χωρίς όμως να απειλούν.
Η ΑΕΚ όσο έβλεπε πως παρέμενε το 1-0 άρχισε να πιστεύει πως κάτι μπορεί να πάρει από το ματς και έκανε ευκαιρίες με κάποια μακρινά σουτ του Φούντα, ενώ στο 50ο λεπτό ο Κορδέρο έχασε ανεπανάληπτο τετ α τετ.
Σε εκείνο το σημείο ο Ολυμπιακός, με όπλο την ποιότητα Αμπντούν και Τζιμπούρ, άρχισε να αξιοποιεί τους κενούς χώρους που δημιουργήθηκαν και έκανε επιθέσεις τόσο από τα άκρα όσο και από τον άξονα.
Στο 56' ο Παπαδόπουλος σκόραρε για δεύτερη φορά στην αναμέτρηση και κάπου εκεί άρχισε να στήνεται το πάρτι τίτλου στον Πειραιά. Το 3-0 είχε αλγερινή σφραγίδα καθώς το δημιούργησε ο Τζεμπούρ και το πέτυχε ο Αμπντούν. Σκόρερ θα μπορούσε να είχε χριστεί και ο Μανιάτης αλλά το σουτ του αμυντικού μέσου του Ολυμπιακού στο 92' σταμάτησε στο δοκάρι της ΑΕΚ.
Το τελευταίο σφύριγμα του Γιάχου βρήκε τους παίκτες του Μίτσελ να πανηγυρίζουν για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και να αποθεώνονται από τους οπαδούς των Πειραιωτών...

contra.gr

Δύο στους...τρεις επιμένουν MEGA

Στις 18 Μαρτίου ξεκινά γυρίσματα ο Γιάννης Λουκάκος με τους τηλεοπτικούς μαθητές του (Δαλιάνη, Λαγούτη, Πρωτόπαπα, Μάτολα, Σαλτού) για τις ανάγκες του "Dr. Cook", ενώ η πρεμιέρα της μαγειρικής εκπομπής προγραμματίζεται για τα τέλη Μαρτίου με αρχές Απριλίου.

Όσο για το Δημήτρη Σκαρμούτσο; Σύμφωνα με το ''TV Menu", έχει συμφωνήσει για δική του εκπομπή -χωρίς να έχουν καταλήξει σε κάποιον τίτλο-, αλλά ο προγραμματισμός του καναλιού τον θέλει να βγαίνει στον τηλεοπτικό "αέρα" από τον Οκτώβριο του 2013, καλώς εχόντων των πραγμάτων!

Τέλος, ο Λευτέρης Λαζάρου πήρε τις... κουτάλες του για άλλες τηλεοπτικές πολιτείες και συγκεκριμένα για την ΕΤ1. Όμως, σύμφωνα με πληροφορίες, οι συντελεστές της πρωινής εκπομπής με επικεφαλής τη Ράνια Θρασκιά δεν είναι ακόμα έτοιμοι.

Η Παπαρίζου έτοιμη για διεθνές άλμπουμ

Πριν από λίγες ημέρες ολοκληρώθηκαν οι εμφανίσεις της Έλενας Παπαρίζου στον "Βοτανικό", ενώ, παράλληλα βρίσκεται στο στάδιο προετοιμασίας του νέου της άλμπουμ.

Έχει υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την Universal Ολλανδίας, όπου θα κυκλοφορήσει ένα διεθνές άλμπουμ, αλλά και με τη Minos EMI, όπου -επίσης- θα κυκλοφορήσει ένα ελληνόφωνο άλμπουμ. Ο Γιώργος Παπαδόπουλος και ο Μιχάλης από τους Stavento έχουν δώσει τραγούδια στην τραγουδίστρια, που αποχώρησε με θόρυβο από την παλιά της εταιρεία.

Πηγή: TV Menu

Δεν ψήθηκε για τα λεφτά η Εβελίνα

Στο... ψήσιμο βρίσκεται ακόμη το "Hotdog" των Ρίγγα-Εσκενάζυ που έχουν καταθέσει στην ΕΡΤ. Ανάμεσα στους ηθοποιούς που έχουν κάνει προκαταρκτικές συζητήσεις για να αναλάβουν κάποιον ρόλο ήταν και η Εβελίνα Παπούλια.

Η ηθοποιός, όμως, δεν τα βρήκε στα οικονομικά με την παραγωγή και το θέμα σταμάτησε εκεί.

Πηγή: TV Menu

Αλμοδόβαρ καλεί Μαρία

Μπορεί αυτή την περίοδο να βρίσκεται στα πολύωρα γυρίσματα του "Πίσω στο σπίτι" η Μαρία Καβογιάννη, ωστόσο κάνει συζητήσεις με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, ώστε να πρωταγωνιστεί στο "Όλα για τη μητέρα μου" του Πέδρο Αλμοδόβαρ.

Πηγή: ΤV Menu

Ο... Λαζαράκος γίνεται ταίρι με τον Τσιτσάνη

Το όνομα του Άρη Σερβετάλη φαίνεται να είναι το επικρατέστερο για να υποδυθεί τον Βασίλη Τσιτσάνη, στη νέα σειρά του Μανούσου Μανουσάκη, σύμφωνα με το ''TV Menu''.

Ο λόγος για το "Ουζερί Τσιτσάνης" που βρίσκεται στα συρτάρια των υψηλόβαθμων στελεχών της ΕΡΤ και αναμένει το πολυπόθητο "πράσινο" φως, ώστε να προχωρήσει στο στάδιο της υλοποίησης.

Ο ηθοποιός είχε κερδίσει τις εντυπώσεις στην επιτυχημένη κωμική σειρά του MEGA, "Είσαι το ταίρι μου" και αργότερα στους "Singles". Αυτή την περίοδο, πρωταγωνιστεί στο "Αχ, αυτά τα φαντάσματα" στο Θέατρο Βρετάνια.

Πάνος Βλάχος: «Οι φίλοι είναι ο καθρέφτης μου!»

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο

Στα 27 του, ξέρει ποιος είναι, που πάει και τι θέλει να κάνει! Έχοντας κερδίσει το καλύτερο «λαχείο» της φετινής σεζόν, συναντήσαμε τον Πάνο Βλάχο στο φιλόξενο bar “The Gin Joint” -απέναντι από το Θέατρο Μουσούρη στην πλατεία Καρύτση- και μας μιλά για την κρίση, τις ανατροπές, για το ξεκαθάρισμα στον χώρο της υποκριτικής, για τη φιλία και τον έρωτα. 


Παίζεις, χορεύεις, τραγουδάς, «τσαλακώνεσαι» στη σκηνή του θεάτρου «Μουσούρη»! Τι άλλο δεν έχουμε δει ακόμα και μας το επιφυλάσσεις για τη συνέχεια;
Μου αρέσουν όλα αυτά –και να τσακώνομαι πάρα πολύ! Τι άλλο θα κάνω; Να είμαι γερός, δυνατός, να έχω έμπνευση -να κάνω ωραία πράγματα- και να συνεργάζομαι με ανθρώπους που έχουν κι αυτοί έμπνευση! Χαίρομαι να συνεργάζομαι και να γνωρίζω ανθρώπους που να «παίρνω» από αυτούς την ενέργεια τους και να την τροφοδοτώ στη δικιά μου. Να κάνω πράγματα που είναι φαινομενικά δύσκολα για μένα, που δεν έχω συνηθίσει. Με βοηθάνε να ταξιδεύω και να ζω διαφορετικές ζωές. Αυτός είναι ο σκοπός που έγινα ηθοποιός. Όχι για να κάνω τον εαυτό μου ή κάτι αναμενόμενο. Μακάρι να έχω ευκαιρίες και να κάνω πράγματα μη αναμενόμενα!

Μπορούν να υπάρξουν ευκαιρίες για ανατρεπτικά πράγματα;
Για να κάνεις κάτι ανατρεπτικό, πρέπει να ανατρέψεις κάτι: Μία εικόνα, ιδέα, κατάσταση, οτιδήποτε. Αν έχεις βάλει στόχο τι θα ανατρέψεις, νομίζω ότι πάντα θα υπάρχει χώρος για ανατροπές, είτε εσωτερικές είτε εξωτερικές. Για μένα η κρίση είναι, ίσως, και ευκαιρία! Σήμερα που συζητάμε, εγώ είμαι σε μία δημιουργική φάση, όχι οικονομικής δημιουργίας, αλλά πνευματικής και καλλιτεχνικής. Δυστυχώς, την εποχή που ζούμε, δεν φέρνει κάποια οικονομικά οφέλη που θα έφερνε τα προηγούμενα χρόνια. Ίσως και να μου βγει σε καλό!
Η κρίση δεν με πειράζει, αλλά μερικές φορές με στεναχωρεί, σκεπτόμενος τι θα γινόταν αν δεν υπήρχε. Όποτε το σκέφτομαι, θυμώνω με τον εαυτό μου, και λέω «είσαι σε λάθος δρόμο! Φύγε από εκεί». Δημιουργικοί άνθρωποι θα υπάρχουν είτε υπάρχει κρίση, είτε πόλεμος. Απλά, τα πράγματα θα βγαίνουν στην επιφάνεια με μεγαλύτερη δυσκολία. Υπό αυτή την έννοια, ίσως, έχει και ενδιαφέρον…

Με βάση τα παραπάνω, μπορεί να υπάρξει ένα ξεκαθάρισμα για τους ταλαντούχους και μη;
Ποιος είναι ταλαντούχος και ποιος όχι, το δείχνει ο χρόνος και η πορεία. Αυτό συζητάμε με συναδέλφους στο θέατρο, στα καμαρίνια και με όποιους ανθρώπους εκτιμώ και μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί τους. Αυτή είναι η πηγή των συζητήσεων μας: Τότε φαίνεται ποιος είσαι και τι κάνεις! Πίστεψε με, η απάντηση εκεί διαμορφώνεται: Ο χρόνος δείχνει. Όταν έχεις απόσταση από τα πράγματα πως κάνεις μία δουλειά, την επόμενη χρονιά της δίνεις την αξία που είχε και τα βλέπεις πιο καθαρά. Μετά από κάποια χρόνια, θα φανεί ποιος είχε αξία, όραμα. Εμένα αυτό με προβληματίζει… να έχω όραμα, ένα στόχο και μία πορεία.
Τώρα, αν θα γίνει ένα ξεσκαρτάρισμα ή όχι, δεν θα το πω εγώ, γιατί δεν είναι η θέση μου, ούτε η δουλειά μου. Μέσα μου υπάρχουν κάποιες φωνές και για να σου είμαι ειλικρινής, θυμώνω και εκνευρίζομαι με πράγματα που βλέπω και με ανθρώπους που στα συντρίμια ενός lifestyle και περασμένων μεγαλείων, ακόμα, φοράνε ένα βρώμικο στέμμα χωρίς μπιζού, διαμάντια, σπασμένο και ακαλαίσθητο! Με θυμώνει, αλλά δεν είμαι εγώ αυτός που θα εκθρονίσει, θα θέσει τα πράγματα στη σωστή θέση τους! Ο χρόνος είναι αυτός που θα το κάνει…

Είσαι ικανοποιημένος από την πορεία σου;
Πάντα είμαι ανικανοποίητος και πάντα με ταλανίζει το ερώτημα αν κάνω καλά τη δουλειά μου, αν έχω ταλέντο και αν είμαι επαρκής. Μερικές φορές λέω, ότι σιγά και σταθερά. Είναι ξεκάθαρος ο στόχος μου το τι θέλω να κάνω: Ότι θέλω να γίνω ηθοποιός, να είμαι στη διαδρομή του ηθοποιού και όχι να βάζω την ταμπέλα είμαι καλός ή κακός. Όσο κι αν έχω τεράστιες ανασφάλειες μέσα μου, μου αρκεί να γνωρίζω ότι είμαι στη διαδρομή να γίνω ηθοποιός και κάποια στιγμή να αισθανθώ τον κόσμο, όπως οι μεγάλοι καλλιτέχνες τους οποίους θαυμάζω και μελετάω. Ίσως και να μη γίνω ποτέ ούτε ηθοποιός, ούτε καλλιτέχνης! Μου αρκεί να στηθώ γύρω από το μέλι, στη φάση που είμαι, όπως οι μέλισσες. Μου αρκεί να ξέρω που τοποθετούμαι και να προσδιορίζω ή να επαναπροσδιορίζω τον εαυτό μου σε αυτό που κάνω. Σιγά-σιγά να δείχνει ο εαυτός μου, οι δεξιότητες ή ικανότητες μου τι άλλο μπορώ να κάνω και να «μεγαλώνω».

 Διαβάστε παρακάτω την υπόλοιπη συνέντευξη :

Παναγιώτης Πετράκης:«Οι ερωτικές επιλογές του καθενός είναι προσωπικό του θέμα»

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο

Συνδυάζει με επιτυχία την υποκριτική και το τραγούδι, ενώ κλέβει τις εντυπώσεις με τη σκηνική του παρουσία σε ό,τι κάνει. Ο λόγος για τον Παναγιώτη Πετράκη, ο οποίος μιλά στη citypress.gr για την παράσταση στην οποία πρωταγωνιστεί και για τη σημερινή, δύσκολη κατάσταση,για τα επαγγελματικά του σχέδια και την ομοφυλοφιλία.

 «Ένας κάποιος Παράδεισος». Μία παράσταση που ξεκίνησε τον περασμένο Μάρτιο και  βρίσκεται σ’ εξέλιξη, ενώ το κείμενο αφορά τη ζωή του Ζαν Ζενέ…Η παράσταση, αυτή, είναι μία ιδέα της Βάνας Πεφάνη. Ουσιαστικά, είναι η δική της ανάγνωση πάνω στο έργο του Ζαν Ζενέ, "Ο καβγατζής της Βρέστης, μαζί με κάποια άλλα κείμενα του συγγραφέα αλλά και με τη φυσική του παρουσία στο έργο. Έτσι, γράφτηκε το «Ένας κάποιος Παράδεισος» από τη Βάνα, το οποίο ανέβηκε σε μία πρώτη μορφή στην Πάτρα πέρσι τον Μάρτιο, ενώ στη τωρινή του μορφή παρουσιάστηκε αρχές Σεπτεμβρίου ως "Ένας κάποιος Παράδεισος 2", μία παράσταση σε εξέλιξη. Λόγω ενός ατυχήματος της Βάνας, κατέστη αδύνατο να συνεχίσουμε… Τώρα βρέθηκε ο κατάλληλος καιρός, για να ξανά ανέβει στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Ποια ήταν τα στοιχεία που σε κέντρισαν και είπες το «ναι» στην εν λόγω πρόταση;Καταρχήν το έργο του Ζενέ, ο ρόλος που είναι πολύ προκλητικός, γιατί είναι κόντρα σε ότι μ’ έχει συνηθίσει ο κόσμος –είναι ο πιο «κακός» χαρακτήρας που έχω παίξει ποτέ, καθώς είναι συναισθηματικά ανάπηρος- και νομίζω ότι συγκεντρώνει όλα αυτά τα στοιχεία που αποτελούν τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης.

Πιστεύεις ότι όλοι έχουμε σκοτεινά στοιχεία στον χαρακτήρα μας;
Σκοτεινά στοιχεία υπάρχουν σε όλους τους ανθρώπους! Το θέμα είναι κατά πόσο επιτρέπουμε σ' αυτά να βγαίνουν στην επιφάνεια ή πόσο τα κρατάμε φυλαγμένα.

Εσύ έχεις βρει κάποια «σκοτεινά» στοιχεία στον χαρακτήρα σου που να τα ‘χες κρυμμένα; Φαντάζομαι πως και εγώ έχω στοιχεία που θα μπορούσαν να θεωρηθούν εν δυνάμει (να είναι) «κακουργηματικά», αλλά δεν μ’ ενδιαφέρει να επικεντρώνομαι σ’ αυτά. Η φιλοσοφία μου στη ζωή, είναι ό,τι ωραίο περιστρέφεται γύρω από την αγάπη. Δεν μ’ ενδιαφέρει να αναλωθώ στη σκοτεινή μου πλευρά. Ως ηθοποιός, όμως, είναι πολύ ωραίο να εξερευνήσεις και αυτό το κομμάτι.

Η αγάπη παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή σου;Ουσιαστικό ρόλο, ζωτικό! Δεν θα μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς να αγαπάω και να αγαπιέμαι!

Στο έργο υποδύεσαι ένα ναύτη, ο οποίος αποτελεί τον μοιραίο έρωτα γι’ άντρες και γυναίκες. Ένας προκλητικός ρόλος για σένα. Είχες ενδοιασμούς;Όχι, κανέναν! Μου αρέσει να δοκιμάζω καινούρια πράγματα, αλλά και τις δικές μου αντοχές. Είναι καλό για έναν ηθοποιό να ξεπερνάει τα όρια του, τα όρια της ντροπής… Αυτό που το κοινωνικό σύνολο μας έχει «φορέσει». Οι ηθοποιοί μπαίνουμε σε καταστάσεις που ποτέ μας δεν θα μπαίναμε στη πραγματική μας ζωή, οπότε μου αρέσει να φτάνω μέχρι τα άκρα στην Τέχνη μου!

Έχεις φτάσει ποτέ στα άκρα;Δεν είμαι άνθρωπος, γενικώς, των άκρων. Όταν δω ότι πράγματα δεν συμφωνούν είτε με τη νοοτροπία μου, είτε με τα θέλω μου, απλώς αποχωρώ. Δεν μου αρέσουν οι συγκρούσεις και οι εντάσεις. Λατρεύω πολύ την ηρεμία στη ζωή.

Υπάρχουν πολλές σκηνές βίας, σεξ και ομοφυλοφιλίας. Υπήρξε κάποια που να δυσκολεύτηκες ή να σ’ έφερε σε δύσκολη θέση;Ίσως μία σκηνή, στην οποία –ουσιαστικά- βιάζω μία κοπέλα. Το να καλούμαι να κάνω ένα δράστη, σ’ ένα βιασμό, μου είναι εντελώς απεχθές! Μου ήταν δύσκολο ως ένα σημείο, αλλά νομίζω ότι μου βγήκε καλά.

Στην Ελλάδα, το θέμα της ομοφυλοφιλίας, οι περισσότεροι το αντιμετωπίζουν με ταμπού. Που πιστεύεις ότι οφείλεται; Πρέπει κάποιος να μιλάει «ανοιχτά» για τις ερωτικές επιλογές του;

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Η επιστροφή του Αλέξη Γεωργούλη, το θέατρο, το σινεμά και η...τηλεόραση!

Ύστερα από την πεντάχρονη απουσία του από τα –ελληνικά- καλλιτεχνικά δρώμενα, ο Αλέξης Γεωργούληςφαίνεται να ετοιμάζει ένα δυναμικό comeback επί τρία, με νέα «χτυπήματα» σε τηλεόραση, σινεμά, αλλά και θέατρο!

Η…σταδιακή επιστροφή του γνωστού ηθοποιού, ξεκίνησε τους καλοκαιρινούς μήνες, όπου πρωταγωνίστησε στη «Δεσποινίς Τζούλη» του Αυγούστου Στριντμπεργκ, παρουσιάζοντας τη θεατρική παραγωγή αρχικά στην Κύπρο και ύστερα στο Θέατρο Βιργινία του Regency Casino Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια –και συγκεκριμένα στα μέσα Ιανουαρίου- ήρθαν οι «Άγαμοι Θύται» του Θεάτρου Badminton, όπου συνεχίζουν τις παραστάσεις με μεγάλη επιτυχία.

Ωστόσο, «αθόρυβα» και διακριτικά, ο Αλέξης Γεωργούλης ξεκίνησε να δέχεται προτάσεις για τηλεόραση, σινεμά, θέατρο, και αφού τις μελέτησε προσεκτικά είπε τα «ναι» και τα «όχι» του.

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, με την τηλεόραση! Ο γνωστός ηθοποιός, κάπου στις αρχές Δεκεμβρίου, δέχτηκε πρόταση ενδιαφέροντος από τους συντελεστές μίας νέας τηλεοπτικής σειράς που κατατέθηκε και προορίζεται για την ΕΡΤ. Ο λόγος για το «Hotdog» της Ρένας Ρίγγα και της Ρέϊνας Εσκενάζυ, που τον θέλουν να πρωταγωνιστεί στη νέα αισθηματική κομεντί, μαζί με τη Σμαράγδα Καρύδη.

Κινηματογραφικά, όπως σας αποκαλύψαμε πριν από λίγες μέρες θα βρίσκεται σε μία ιδιαίτερη κινηματογραφική ταινία του Πέτρου Καλατζή και του Λευτέρη Μπαλαούρα. «Μαριονέτες» είναι ο τίτλος και πρόκειται για μία ταινία περιπέτειας, όπου μαζί του θα βρίσκονται οι: Αποστόλης Τότσικας, Κλέλια Ρένεση, Γιούλικα Σκαφιδά, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Μάρθα Καραγιάννη κ.ά. Διαβάστε για την ταινία εδώ.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της citypress.gr, ο Αλέξης Γεωργούλης, όμως, ετοίμασε και θεατρικό «χτύπημα», όπου στο πλευρό του θα έχει την Μαρία Σολωμού. Πρόκειται για την ερωτική κωμωδία «Απ’ την πρώτη στιγμή» του Ιωάννη Χαλαντώνη, όπου βάζει στο στόχαστρο –ίσως- την πιο διαχρονική συνήθεια του νεοέλληνα… του «ό,τι δηλώσεις είσαι».

Η υπόθεση του έργου, θέλει τη Νάντια Γερασιμίδου ένα μοντέλο μεσαίας κατηγορίας με όνειρο κάποια στιγμή να γίνει αναγνωρίσιμη ηθοποιός και να εγκλωβίζεται στο διαμέρισμα ενός φαντασμένου και πολύ μέτριου συγγραφέα, του Φίλιππου Πετρόπουλου.

 Από την πρώτη στιγμή το διαμέρισμα του Φιλίππου μετατρέπεται σε ερωτικό πεδίο μάχης και μια ξεκαρδιστική ρομαντική ιστορία είναι πια γεγονός.
 ...στιγμές τρέλας, αναπάντεχες επαφές, αμηχανίες φέρνουν τους εκ διαμέτρου αντίθετους χαρακτήρες σε απόσταση αναπνοής... Όμως, κάπου εδώ, θίγεται και άλλο ένα ερώτημα: Θα βρει ο ένας στον άλλον το ταίρι του;

Την θεατρική διασκευή και τη σκηνοθεσία κάνει ο Αλέξης Γεωργούλης, τα σκηνικά-κοστούμια η Έλενα Χριστούλη, τη μουσική ο Γιάννης Μακρίδης και τους φωτισμούς ο Μιχάλης Μπούρης.

Όπως μαθαίνουμε, η παράσταση θα ξεκινήσει με περιοδεία, ενώ στη συνέχεια θα παρουσιαστεί σε αθηναϊκή σκηνή. Οι δύο ηθοποιοί βρίσκονται τις τελευταίες μέρες σε εντατικές πρόβες, ώστε να βγάλουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Με Αγάθωνα και Koza Mostra στην Eurovision!!

Ο Ελληνικός τελικός του φετινού διαγωνισμού της Eurovision έβγαλε νικητές τον Αγάθωνα με τους Koza Mostra. Έτσι το "Alcohol is free" είναι το τραγούδι που θα μας εκπροσωπήσει στο Μάλμε της Σουηδίας, τον Μάιο. Η βραδιά εντυπωσιακή, καθώς απολαύσαμε έναν ξεχωριστό τελικό μετά από αρκετά χρόνια, με καλεσμένους νικητές άλλων χωρών από προηγούμενες χρονιές,εγχώριους stars, καθώς και τις μοναδικές ελληνίδες νικήτριες του διαγωνισμού, Έλενα Παπαρίζου και Βίκυ Λέανδρος. 


Η βραδιά τα είχε όλα!! Λάμψη, σόου, όμορφες στιγμές του παρελθόντος. Λαμπεροί καλεσμένοι από την Ελλάδα και το εξωτερικό ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των φετινών διοργανωτών και απολαύσαμε έναν ελληνικό τελικό που η αλήθεια είναι πως είχαμε χρόνια να δούμε!!Με παρουσιαστές τον Γιώργο Καπουτζίδη και την Δέσποινα Βανδή, οι οποίοι κατάφεραν να σταθούν αξιοπρεπώς στους ρόλους τους και με αρκετές δόσεις χιούμορ κατά την διάρκεια της βραδιάς,το κοινό που βρέθηκε στο Gazi Music Hall αλλά και οι τηλεθεατές από το σπίτι απόλαυσε μια όμορφη και...Mad βραδιά!!

Η βραδιά άνοιξε με μια χορογραφία των special προσκεκλημένων που τίμησαν με την παρουσία τους την διοργάνωση,τον Ντίμα Μπιλάν, την Ρουσλάνα, τον Αλεξάντερ Ρίμπακ και την Μαρίγια Σερίφοβιτς.
Αμέσως μετά, την σκυτάλη πήρε η Ελένη Φουρέϊρα η οποία μαζί με την Ουκρανή Ρουσλάνα ερμήνευσε το "Wild dances", νικητήριο κομμάτι της Ουκρανίας το 2004.
Στη συνέχεια οι "Μέλισσες" μαζί με την Μαρίγια Σερίφοβιτς από την Σερβία, ερμήνευσαν το "Moljitva". Έπειτα, στην σκηνή ανέβηκε ο Κώστας Μαρτάκης ο οποίος ερμήνευσε το τραγούδι που έσπασε όλα τα ρεκόρ συγκομιδής βαθμών στην Eurovision, το "Fairytale", μαζί με τον Νορβηγό Αλεξάντερ Ρίμπακ και..το βιολί του!! Και τέλος, η Demy μαζί με τον Ρώσο Dima Bilan ερμήνευσαν το "Believe".
Η συνέχεια ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακή, καθώς η μοναδική Έλενα Παπαρίζου ανέβηκε στην σκηνή με τους Vegas και μας έφερε ξανά, πίσω στο 2005 και την μοναδική νίκη της Ελλάδας στην Eurovision, ερμηνεύοντας το "My number one" σε μια τελείως διαφορετική έκδοση.

Ύστερα, ήρθε η ώρα των υποψήφιων τραγουδιών. Την αρχή έκανε η Θωμαή Απέργη με το "One last kiss" η οποία εντυπωσίασε με την σκηνική της παρουσία και όχι μόνο. Στην συνέχεια την σκυτάλη πήραν η Georgina μαζί με τον Alex Leon και το "Angel" που ξεχώρισε τόσο για τον ήχο του όσο και για την μοναδική φωνή της Georgina. Η επόμενη συμμετοχή ήταν αυτή των Koza Mostra και του Αγάθωνα με το "Alcohol is free", οι οποίοι έκλεψαν τις εντυπώσεις. Τις συμμετοχές έκλεισε η Αγγελική Ηλιάδη με το "Χίλιες και μία νύχτες".

Λίγο αργότερα, στην σκηνή ανέβηκε η περσινή μας εκπρόσωπος, Ελευθερία Ελευθερίου, μαζί με την Ήβη Αδάμου, περσινή εκπρόσωπο της Κύπρου, σε ένα remix των περσινών τραγουδιών "Aphrodisiac" και "La la love", ενώ λίγο αργότερα και λίγο πριν μάθουμε τον νικητή, στην σκηνή ανέβηκε η Δέσποινα Ολυμπίου, φετινή εκπρόσωπος της Κύπρου, ερμηνεύοντας το "Αν με θυμάσαι", μια μελωδική όμορφη μπαλάντα με την οποία συμμετέχει φέτος στον διαγωνισμό.

Από τις πιο σημαντικές στιγμές του ελληνικού τελικού ήταν όταν η διεθνούς φήμης καλλιτέχνης Βίκυ Λέανδρος ανέβηκε στη σκηνή, προκειμένου να ερμηνεύσει το "Μυστικό" και αμέσως μετά, το "Apres Toi" μαζί με την Έλενα Παπαρίζου.
Το ντουέτο, αποθεώθηκε από κοινό και τηλεθεατές, ενώ απέσπασε πολλά θετικά σχόλια και μέσω facebook και twitter.

Νικητές της βραδιάς αναδείχθηκαν οι Koza Mostra και ο Αγάθωνας, με το τραγούδι "Alcohol is free". Εμείς να ευχηθούμε καλή επιτυχία!!

Δείτε παρακάτω πλούσιο φωτογραφικό υλικό και βίντεο με όλες τις εμφανίσεις των συμμετεχόντων και καλεσμένων :

Αλέξανδρος Μπουρδούμης: «Η αγάπη αποτελεί τη “βενζίνη” της ημέρας»

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο

Μετρά 17χρόνια στον καλλιτεχνικό χώρο και έχει δοκιμαστεί σε όλα τα είδη του θεάτρου. Ο λόγος για τον Αλέξανδρο Μπουρδούμη, ο οποίος μιλά στη «City Press» για τη συνεργασία του με τον Πέτρο Φιλιππίδη, για τον «ρόλο» του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, για τον ρόλο του έρωτα στη ζωή του, καθώς και για την αντιμετώπιση της προσωπικής του ζωής από τα media.



Δίνεις το «παρών» μέσα από τα «Κλεμμένα όνειρα», αλλά και θεατρικά στον «Υπηρέτη με δύο αφεντικά». Ποια τα συναισθήματα σου που «χτυπάς» στα δύο πιο «ισχυρά» μέσα προβολής;
Αισθάνομαι τυχερός σε μία τόσο δύσκολη περίοδο! Από την άλλη, όμως, θεωρώ ότι δεν είναι μόνο θέμα τύχης, αλλά και συνεχούς δουλειάς τα τελευταία χρόνια, καθώς και σωστής διαχείρισης των όποιων ευκαιριών μου έχουν δοθεί όλα αυτά τα χρόνια στη δουλειά.
Όσο περνάει από το χέρι μου, προσπαθώ να κάνω τις καλύτερες δυνατές επιλογές σε συνεργασίες, γιατί είναι εξίσου σημαντικό με ποιους παίζεις, όπως και τι παίζεις.
Χαίρομαι που και φέτος κάνω δύο διαφορετικά πράγματα. Από τη μία τα «Κλεμμένα όνειρα» που είναι λίγο πιο δραματική σειρά, σε σχέση με το θέατρο που είναι μία ξέφρενη κωμωδία με τον Πέτρο Φιλιππίδη. Είμαι με το ένα πόδι στο δράμα και με το άλλο στην κωμωδία και είναι πολύ συναρπαστικό αυτό...
Έχει υπάρξει συνεργασία που να έχεις μετανιώσει, επειδή σ’ ανάγκασαν να κάνεις κάποιου είδους «έκπτωση»;
Δεν έχω μετανιώσει, αλλά έχω βρεθεί σε δύσκολη θέση, όταν επέλεξα τη συγκεκριμένη συνεργασία επειδή πίστεψα πολύ σ’ αυτή! Όπως και στη ζωή δεν θα τα πάμε με όλους καλά. Έτσι, δεν θα μπορέσουμε να συνεργαστούμε και με όλους καλά. Άσχετα, αν υπάρχουν άλλες προθέσεις. Βέβαια, η δουλειά του ηθοποιού εξαρτάται πάρα πολύ από τον σκηνοθέτη. Εκεί είναι το μεγάλο στοίχημα! Να συνεννοηθείς πολύ καλά με τον σκηνοθέτη και να βρεθούν οι κατάλληλες ισορροπίες, ώστε να πάρει από σένα το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Έχω δουλέψει με πολλούς και διάφορους σκηνοθέτες και έχω μάθει να «προσαρμόζομαι» στο πως δουλεύει ο κάθε σκηνοθέτης. Μου έχει κάνει πάρα πολύ καλό, γιατί μπορώ να βρίσκομαι σε ένα σχήμα που ενίοτε ονομάζεται εμπορικός ή ποιοτικός θίασος -βάζουμε ταμπέλες γιατί αναγκαζόμαστε, ώστε να ξεχωρίζουμε κατά κάποιο τρόπο.
Αν δεν πετύχει κάτι, είναι καλό, γιατί το έχεις ζήσει και αν σου τύχει κάτι αντίστοιχο θα ξέρεις πως θα το διαχειριστείς.
Μία χαρακτηριστική περίπτωση ήταν το «Έχω ένα μυστικό» που αφορούσε στη ζωή της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Θα ξανά έκανες βιογραφική δουλειά;
Ναι, βέβαια! Οι βιογραφικές σειρές είναι και οι αγαπημένες μου. Παρακολουθώ από δραματοποιημένα ντοκιμαντέρ στη τηλεόραση, μέχρι βιογραφικές ταινίες… Αμέσως θα έλεγα «ναι». Είναι πολύ ενδιαφέρον να υποδυθείς ένα αληθινό πρόσωπο και όχι ένα φανταστικό, στο μυαλό ενός συγγραφέα. Μπορεί η σειρά να μην είχε την τεράστια αποδοχή, αλλά ήταν πολύ καλή ευκαιρία για μένα, γιατί ερμήνευσα ένα σπουδαίο «ρόλο». Απ’ όλα έχεις να κερδίσεις κάτι! Θα ήμουν κουτός αν έλεγα ότι έχασα κάτι. Μπήκα στα βαθιά, να προσεγγίζω έναν εκρηκτικό χαρακτήρα, όπως ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, και μου δόθηκε η ευκαιρία να κινηθώ σ’ ένα μεγάλο υποκριτικό πλαίσιο.
Αισθάνεσαι περισσότερο δραματικός ή κωμικός ηθοποιός;
Και στο θέατρο, αλλά και στην τηλεόραση έχω παίξει αρκετές κωμωδίες, δίπλα σε σπουδαίους ηθοποιούς. Δεν μ’ αρέσει να βάζω ταμπέλα στον εαυτό μου, ούτε έχω φτάσει σε μία ηλικία που να μπορώ να πω ότι κάνω το ένα είδος ή το άλλο. Ευτυχώς, στο θέατρο, έχω περάσει από πάρα πολλά είδη: Από αρχαία τραγωδία μέχρι μιούζικαλ και από κλασσικό ρεπερτόριο μέχρι σύγχρονο ελληνικό έργο. Δοκιμάζεσαι και δουλεύεις καλύτερα τα εκφραστικά σου μέσα. Το κάθε είδος απαιτεί έναν διαφορετικό χειρισμό των εκφραστικών μέσων.
Σαν χαρακτήρας είμαι λίγο «έξω καρδιά», νομίζω ότι έχω μία τάση προς την κωμωδία, αλλά μου αρέσουν όλα τα είδη. Κάθε φορά που μου δίνεται μία ευκαιρία, προσπαθώ να την υπηρετώ σωστά. Η κωμωδία είναι πολύ δύσκολη, κακά τα ψέματα!
Είναι εύκολο να ισορροπήσει ένας ηθοποιός μεταξύ δράματος & κωμωδίας και εκτός δουλειάς;
Στη ζωή μας έχουμε τέτοια περιστατικά. Σε πολύ δραματικά περιστατικά, αν βγούμε απέξω μπορούμε να δούμε και την κωμική τους πλευρά ή και το αντίστροφο. Αυτό γίνεται και στην Τέχνη! Αν παρατηρήσουμε σωστά μία κωμική σκηνή, θα μπορούσε η ίδια σκηνή να είναι και μία πολύ δραματική, αντιστρέφοντας την πλευρά του νομίσματος. Είναι πολύ ωραίες δόσεις σε μία δραματική σκηνή να υπάρχει μία ανάλαφρη κατάσταση –σχεδόν να αυτοσαρκαζόμαστε.  Κάτι αντίστοιχο μπορεί να συμβεί και σ’ ένα κωμικό έργο. Οι μεγάλοι κωμικοί ηθοποιοί, το έχουν αυτό, όπως ο Σαρλό! Έχω κλάψει με τον Βέγγο, βλέποντας τον σε ταινίες. Αυτή η δοσολογία είναι καλή και στη ζωή και στη σκηνή!

 Διαβάστε παρακάτω την υπόλοιπη συνέντευξη :

Ερυθρόλευκο "ναυάγιο", Λεβάντε - Ολυμπιακός 3-0 για το Europa League!!

Ο Ολυμπιακός δεν κατέβηκε… ποτέ στο Ciutat de Valencia, η διαιτησία του έδωσε τη χαριστική… βολή (δύο πέναλτι, αποβολή του Αμπντούν), η Λεβάντε έκανε… πάρτι πρόκρισης, συντρίβοντας τους «ερυθρόλευκους» 3-0.


Οι Πειραιώτες εμφανίστηκαν κατώτεροι των περιστάσεων και με ύφος… μπλαζέ απέναντι στην ισπανική ομάδα, η οποία έκανε το… παιχνίδι της, ευτύχησε να προηγηθεί στο 10’ με τον Ρίος σε μία φάση από τραγικό υπολογισμό του Χολέμπας, πήρε δύο… δώρα από τον Γερμανό διαιτητή Γκράφε, με τις δύο… ανακαλύψεις πέναλτι στο 28’ και στο 40’, εκμεταλλεύτηκε μόνο το δεύτερο με τον Μπαρκέρο και «κλείδωσε» τη νίκη και κατά πάσα πιθανότητα την πρόκριση στο 56’ με τον Μάρτινς.
Παράλληλα με το άσχημο… πρόσωπο, οι Πρωταθλητές Ελλάδας ήταν άτυχοι στις φάσεις των Μανωλά (59’) και Τζεμπούρ (88’) οι οποίοι σημάδεψαν το οριζόντιο και το αριστερό δοκάρι του Νάβας. Πάντως, το «συγκρότημα» του Λιμανιού παρουσίασε… εικόνα Κύπρου και την ήττα με το ίδιο αποτέλεσμα από την Ανόρθωση και πλέον αναζητεί ένα θαύμα στον επαναληπτικό της 21ης Φεβρουαρίου στο «Γ. Καραϊσκάκης» για να μην αποχαιρετήσει από νωρίς την Ευρώπη. Όμως θα πρέπει να αλλάξουν πολλά για να υπάρχουν ελπίδες…

onsports.gr

Κυπελλούχος Ελλάδας ο Παναθηναϊκός, 78-81 τον Ολυμπιακό.

Ο Παναθηναϊκός ήταν στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα καλύτερος του Ολυμπιακός και επικρατώντας με 81-78 στον τελικό της ντροπής του Ελληνικού στέφθηκε Κυπελλούχος για 14η φορά στην ιστορία του. Μορφή του ματς ο Ούκιτς. 

 

 Μέσα στο γενικότερο χάος του Ελληνικού παίχθηκε και μπάσκετ. Ο Παναθηναϊκός τούτη τη φορά αποδείχθηκε πολύ πιο διαβασμένος αλλά και αποφασισμένος να επιβάλλει το νόμο του. Η διάθεση των παικτών του αποτυπώθηκε στα επτά επιθετικά ριμπάουντ του πρώτου δεκαλέπτου αλλά και στην επιθυμία να παίξουν γρήγορα.
Κόντρα σ' έναν μάλλον χαλαρό Ολυμπιακό, η ομάδα του Πεδουλάκη προηγήθηκε με 3-10, 5-17 και 9-22 βάζοντας όλα τα ελεύθερα σουτ και παίζοντας καταπληκτική άμυνα κυρίως πάνω στον Βασίλη Σπανούλη που είχε πολλές λάθος επιλογές.
Ο Ολυμπιακός προς στιγμή επέστρεψε (17-23) σε μία έκρηξη ατομικής πρωτοβουλίας αλλά μετά τη (μεγάλη) διακοπή, ο Παναθηναϊκός βρήκε το χαμένο καλό ρυθμό του. Η χρησιμοποίηση του Καπόνο άνοιξε και πάλι την άμυνα του Ολυμπιακού ενώ ο Διαμαντίδης έφθειρε συνεχώς τα αντίπαλα γκαρντ για να φτάσει το σκορ στο 20-37. Το ότι οι "ερυθρόλευκοι" συμμάζεψαν και πάλι τη διαφορά το οφείλουν στον Σπανούλη ο οποίος αποφάσισε να ενεργοποιηθεί στην επίθεση και να τελειώνει φάσεις.
Στο δεύτερο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός παρουσίασε σημάδια κόπωσης (αυτό φάνηκε κυρίως στην επίθεση) και ο πιο φρέσκος Ολυμπιακός έκανε το παιχνίδι ντέρμπι. Αρχικά ο Σπανούλης, που ήταν σαφώς πιο επιθετικός έδωσε το σάλπισμα της αντεπίθεσης (41-45) ενώ μετά την τεχνική ποινή στο Περπέρογλου που εκτόξευσε τη διαφορά και πάλι στους 13 (43-56) ήταν ο Λο και ο Χάινς που ηγήθηκαν.
Από εκεί και πέρα έπαιξαν ρόλο κάποιες μικρές κρίσιμες λεπτομέρειες όπως τα πολύ μεγάλα σουτ που έβαλε ο Ούκιτς (υπό ασφυκτική πίεση) αλλά και ουσιαστική προσφορά του Καπόνο που έπαιξε λίγο αλλά ήταν πολύτιμος. Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε για πρώτη και τελευταία φορά με το τρίποντο του Σλούκα (72-71) αλλά με το γκολ-φάουλ του Ούκιτς δεν κοίταξε ξανά πίσω.
Ο Λάσμε έβαλε στο τέλος 3/4 βολές για το (76-80 και το 78-81) και ο Παναθηναϊκός στο τέλος επέλεξε να παίξει άμυνα παρά να κάνει φάουλ. Ο Σπανούλης πήρε την ευθύνη για το σουτ της ισοφάρισης, αστόχησε και το τρόπαιο κατέληξε στα χέρια των παικτών του Παναθηναϊκού.
Τα τεράστια αρνητικά ενός ακόμη τελικού ήταν φυσικά τα επεισόδια!! 
Αφού ο Κάιλ Χάινς χτυπήθηκε από φωτοβολίδα στην προθέρμανση το παιχνίδι άρχισε αλλά διακόπηκε στο 14' όταν οπαδοί των δύο ομάδων άρχισαν να συμπλέκονται στην κεντρική εξέδρα.
Ακολούθησαν στιγμές...απείρου κάλλους με μερίδα κόσμου να εισέρχεται στο παρκέ και να επιδίδεται σε προκλήσεις.
Οι διαιτητές έστειλαν τις δύο ομάδες στα αποδυτήρια και περίπου μετά από 20 λεπτά αποφασίστηκε η εκκένωση του γηπέδου.

Χάρης Ρώμας: «Θα περάσει πολύ χρόνος για να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι»

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο

Ο Χάρης Ρώμας δίνει δυναμικό «παρών» στα θεατρικά δρώμενα και συνεχίζει ακάθεκτος, καθώς «αυτός ήταν πάντα ο προορισμός» του. Ο γνωστός συγγραφέας, ηθοποιός και σκηνοθέτης μιλά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στηcitypress.gr για το θέατρο και την υπερβολή που υπάρχει, καθώς και όσα διαδραματίζονται στη πολιτική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας του 2013.

Δίνετε το «παρών» στα θεατρικά δρώμενα με τέσσερα έργα. Κάντε μας έναν απολογισμό.

Τα έργα αυτά δημιουργήθηκαν πρώτιστα από καλλιτεχνική ανάγκη. Ασχολούμαι με την θεατρική συγγραφή πολλά χρόνια, ενώ τα τελευταία πέντε ιδιαίτερα έντονα. Πιστεύω ότι αυτός ήταν πάντα ο προορισμός μου και αυτή θεωρώ ότι είναι η κύρια ενασχόληση μου. 
Τα προηγούμενα χρόνια είχα υπερ-απασχοληθεί με την τηλεόραση και ήταν δύσκολο να μπορέσω να έχω τον θεατρικό λόγο και στίγμα που ήθελα και θέλω να έχω.

Υπήρξε μία τηλεοπτική υπέρ-κατανάλωση, λοιπόν,  για την οποία δεν μετανιώνω, γιατί και από εκεί έμαθα να γράφω αλλά με τελείως διαφορετικό τρόπο. Παράλληλα, ήρθα σ’ επαφή με το πλατύ κοινό, έκανα επιτυχίες όπως όλοι ξέρουν, ασχολήθηκα με το μέσο αυτό. Η τηλεόραση  θέλει τη δική της τεχνική και συγγραφικά και υποκριτικά για να την κατακτήσεις και να κάνεις διαχρονικές επιτυχίες.

Ο διακαής μου πόθος, όμως,  ήταν πάντα το θέατρο. Όταν αποφάσισα να αποκοπώ από τη τηλεόραση έγινε με δική μου απόφαση προ κρίσης. Το «Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο», μία –επίτηδες- διαφορετικού είδους δουλειά, ήταν το επιστέγασμα της τηλεοπτικής μου προσπάθειας για να κλείσει ένας μεγάλος κύκλος και να ασχοληθώ περισσότερο με το θέατρο.

Έτσι κι αλλιώς μετά ήρθε η κρίση που απέκοψε τους περισσότερους καλλιτέχνες από την τηλεόραση, γιατί δεν υπάρχουν λεφτά.

Το θέατρο το κάνετε μόνο από καλλιτεχνική ανάγκη;

 Το κάνω και για επιβίωση. Το κάνω γιατί αυτός είναι ο βασικός κορμός της δουλειάς μου, από την οποία θέλω να βγάζω το ψωμί μου. Αλλά και γιατί είναι ο καλύτερος τρόπος για μένα για να επικοινωνώ με τον κόσμο. Παρατηρώ, σήμερα, ότι γίνονται χιλιάδες θεατρικές δουλειές! Όλοι γράφουν, παίζουν και σκηνοθετούν στο θέατρο και αυτό κάποιοι το χαρακτηρίζουν σαν θεατρική άνθιση. Εγώ δεν το βλέπω έτσι!  Άλλη η ανάγκη του να υπάρχω με κάθε τρόπο και άλλη του θέλω να εκφραστώ, καταθέτοντας κάτι επί της ουσίας. Είναι τελείως διαφορετικής ποιότητας αυτές οι δύο ανάγκες.

Αυτό που λέγεται, ότι τώρα με την κρίση θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα και θα περάσουν όλα από ένα κόσκινο για να μείνουν στην επιφάνεια οι αληθινές αξίες, δεν το βλέπω να γίνεται σύντομα. Αντιθέτως, στο θέατρο μεγαλώνει η θολούρα, επεκτάθηκε υπερβολικά και πήρε την θέση της τηλεοπτικής ασυδοσίας των προηγούμενων χρόνων.

Είναι αδιανόητο να παίζουν 800 δουλειές ταυτόχρονα και τα μικρά θεατράκια που ξεφύτρωσαν παντού αντί να είναι φυτώρια νέων πρωτοποριακών τάσεων να φιλοξενούν ότι να 'ναι, μόνο και μόνο για να πληρώνουν το ενοίκιό τους. Σίγουρα υπάρχει και μία μερίδα καλλιτεχνών που έχουν γόνιμο προβληματισμό και αληθινή έμπνευση που παράγουν πραγματικό καλλιτεχνικό έργο. Αλλά είναι σχετικά λίγοι. Θα περάσει πολύ χρόνος για να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι. Και όχι, όπως πιστεύουν πολλοί, ότι έφτασε η στιγμή που θα γίνει αυτό. 

Δεν πιστεύετε ότι στο πλαίσιο της γενικότερης κρίσης, θα γίνει το λεγόμενο ξεκαθάρισμα;

Δεν το πιστεύω, γιατί δεν το βλέπω. Αντίθετα, βλέπω να διογκώνεται μία καλλιτεχνική θολούρα, με το κοινό να είναι χαμένο μέσα σε εκατοντάδες πράγματα που άλλα πλασάρονται σαν καλλιτεχνικά αλλά δεν είναι, άλλα εμπορικά, τα οποία κατρακυλάνε στο φτηνό εμπορικό και στο μπινελίκι που είναι εύκολη λύση.

Έχετε νιώσει την ανησυχία, μήπως έρθει η ώρα να κάνετε εκπτώσεις στη δουλειά σας;

Καθόλου! Ακόμα και στη τηλεόραση που μπορεί να επανέλθω, θα εμφανιστώ  με ένα συγκεκριμένο project που το δουλεύω πολύ καιρό στο μυαλό μου,  πιστεύοντας ότι θα παρουσιάσω κάτι που είναι προσεγμένο και ωραίο, με πολύ καλούς συναδέλφους να συμπρωταγωνιστούν μαζί μου. Έχουμε σκοπό να κάνουμε αρκετές πρόβες –που στην τηλεόραση γίνονται σπάνια-, ώστε να αποδώσουμε τους ρόλους μας με όση μεγαλύτερη λεπτομέρεια γίνεται.

Επιπλέον, αν ήθελα να κάνω καλλιτεχνική έκπτωση, δεν θα συνεργαζόμουνα με ένα μικρό πειραματικό θέατρο γράφοντας και σκηνοθετώντας με πιθανότητα κέρδους πολύ μικρή. Παρόλο που το «Sex revolution» είναι sold out, σε ένα θέατρο 40 θέσεων που παίζουν 6 άτομα και έχουν δουλέψει τόσοι συντελεστές, είναι δεδομένο ότι δεν μπορείς να βγάλεις λεφτά.  Κανένα εμπορικό κριτήριο δεν θα μ’ έσπρωχνε σε ένα υπόγειο 40 θέσεων. Χαίρομαι, όμως, αφάνταστα με το αποτέλεσμα της δουλειάς μας. Ο καλλιτέχνης πρέπει να επενδύει στον εσωτερικό του κόσμο για να μπορεί να εξελιχθεί. Δεν περιμένω πάντα το άμεσο χρηματικό αντίτιμο, παρόλο που είναι δύσκολοι οι καιροί και εγώ στενεύομαι οικονομικά.

Μέσα στην πληθώρα των παραστάσεων που παρουσιάζονται, εσείς είστε ικανοποιημένος από την πορεία των δικών σας παραστάσεων;

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Η επιστροφή του Αλέξη Γεωργούλη, το θέατρο, το σινεμά και η...τηλεόραση!

Ύστερα από την πεντάχρονη απουσία του από τα –ελληνικά- καλλιτεχνικά δρώμενα, ο Αλέξης Γεωργούληςφαίνεται να ετοιμάζει ένα δυναμικό comeback επί τρία, με νέα «χτυπήματα» σε τηλεόραση, σινεμά, αλλά και θέατρο!

Η…σταδιακή επιστροφή του γνωστού ηθοποιού, ξεκίνησε τους καλοκαιρινούς μήνες, όπου πρωταγωνίστησε στη «Δεσποινίς Τζούλη» του Αυγούστου Στριντμπεργκ, παρουσιάζοντας τη θεατρική παραγωγή αρχικά στην Κύπρο και ύστερα στο Θέατρο Βιργινία του Regency Casino Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια –και συγκεκριμένα στα μέσα Ιανουαρίου- ήρθαν οι «Άγαμοι Θύται» του Θεάτρου Badminton, όπου συνεχίζουν τις παραστάσεις με μεγάλη επιτυχία.

Ωστόσο, «αθόρυβα» και διακριτικά, ο Αλέξης Γεωργούλης ξεκίνησε να δέχεται προτάσεις για τηλεόραση, σινεμά, θέατρο, και αφού τις μελέτησε προσεκτικά είπε τα «ναι» και τα «όχι» του.

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, με την τηλεόραση! Ο γνωστός ηθοποιός, κάπου στις αρχές Δεκεμβρίου, δέχτηκε πρόταση ενδιαφέροντος από τους συντελεστές μίας νέας τηλεοπτικής σειράς που κατατέθηκε και προορίζεται για την ΕΡΤ. Ο λόγος για το «Hotdog» της Ρένας Ρίγγα και της Ρέϊνας Εσκενάζυ, που τον θέλουν να πρωταγωνιστεί στη νέα αισθηματική κομεντί, μαζί με τη Σμαράγδα Καρύδη.

Κινηματογραφικά, όπως σας αποκαλύψαμε πριν από λίγες μέρες θα βρίσκεται σε μία ιδιαίτερη κινηματογραφική ταινία του Πέτρου Καλατζή και του Λευτέρη Μπαλαούρα. «Μαριονέτες» είναι ο τίτλος και πρόκειται για μία ταινία περιπέτειας, όπου μαζί του θα βρίσκονται οι: Αποστόλης Τότσικας, Κλέλια Ρένεση, Γιούλικα Σκαφιδά, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Μάρθα Καραγιάννη κ.ά. Διαβάστε για την ταινία εδώ.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της citypress.gr, ο Αλέξης Γεωργούλης, όμως, ετοίμασε και θεατρικό «χτύπημα», όπου στο πλευρό του θα έχει την Μαρία Σολωμού. Πρόκειται για την ερωτική κωμωδία «Απ’ την πρώτη στιγμή» του Ιωάννη Χαλαντώνη, όπου βάζει στο στόχαστρο –ίσως- την πιο διαχρονική συνήθεια του νεοέλληνα… του «ό,τι δηλώσεις είσαι».

Η υπόθεση του έργου, θέλει τη Νάντια Γερασιμίδου ένα μοντέλο μεσαίας κατηγορίας με όνειρο κάποια στιγμή να γίνει αναγνωρίσιμη ηθοποιός και να εγκλωβίζεται στο διαμέρισμα ενός φαντασμένου και πολύ μέτριου συγγραφέα, του Φίλιππου Πετρόπουλου.

 Από την πρώτη στιγμή το διαμέρισμα του Φιλίππου μετατρέπεται σε ερωτικό πεδίο μάχης και μια ξεκαρδιστική ρομαντική ιστορία είναι πια γεγονός.
 ...στιγμές τρέλας, αναπάντεχες επαφές, αμηχανίες φέρνουν τους εκ διαμέτρου αντίθετους χαρακτήρες σε απόσταση αναπνοής... Όμως, κάπου εδώ, θίγεται και άλλο ένα ερώτημα: Θα βρει ο ένας στον άλλον το ταίρι του;

Την θεατρική διασκευή και τη σκηνοθεσία κάνει ο Αλέξης Γεωργούλης, τα σκηνικά-κοστούμια η Έλενα Χριστούλη, τη μουσική ο Γιάννης Μακρίδης και τους φωτισμούς ο Μιχάλης Μπούρης.

Όπως μαθαίνουμε, η παράσταση θα ξεκινήσει με περιοδεία, ενώ στη συνέχεια θα παρουσιαστεί σε αθηναϊκή σκηνή. Οι δύο ηθοποιοί βρίσκονται τις τελευταίες μέρες σε εντατικές πρόβες, ώστε να βγάλουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Γιώργος Περρής: «Η συναυλία είναι η στιγμή της αλήθειας»

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο

Ο Γιώργος Περρής είναι μόλις 29χρονών και έχει καταφέρει να έχει δημιουργήσει ένα πλούσιο βιογραφικό που πολλοί θα ζήλευαν. Ο γνωστός ερμηνευτής μιλά στη «City Press» για τα όνειρα του, το γαλλόφωνο άλμπουμ και τη συνεργασία του με τη Lara Fabian και την Άλκηστις Πρωτοψάλτη, καθώς και την τωρινή εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό.

Θα ήθελα να ξεκινήσουμε λίγο από το…παρελθόν. Γεννήθηκες στην Αθήνα από Έλληνα πατέρα και Γαλλίδα μητέρα, τη συγγραφέα Ζοέλ Λοπίνο. Πως ξεκίνησε το μουσικό ταξίδι;

Ξεκίνησε γύρω στα 3 μου χρόνια όταν συνειδητοποίησα πως το τραγούδι και η μουσική ήταν η μοναδική μου διέξοδος στο επώδυνο και βίαιο διαζύγιο των γονιών μου. Νομίζω πως τότε άρχισα να αντιλαμβάνομαι σιγά σιγά πόσο ανάγκη είχα να εκφράζομαι μέσα από τη μουσική.. Έκτοτε πάντα αισθανόμουν το κορμί μου ζωντανό, να πάλλεται μέσα από μία μελωδία.

Επιχείρησαν άτομα από το οικογενειακό σου περιβάλλον, να σου βάλουν εμπόδια;

Ευτυχώς ποτέ! Ήμουν πολύ τυχερός σε αυτό.. Η αντίδραση της μητέρας μου όταν της ανακοίνωσα πως ήθελα να γίνω τραγουδιστής ήταν να με γράψει στο ωδείο για να μάθω μουσική. Ωστόσο, πιστεύω πως ακριβώς επειδή η οικογένειά μου έβλεπε ότι η μουσική ήταν μονόδρομος και ήμουν απόλυτος στο τι ήθελα να κάνω, ήξεραν ότι αν μου έβαζαν εμπόδιο, εγώ από πείσμα θα ακολουθούσα την μουσική πάση θυσία!

Αυτή την περίοδο ταξιδεύεις συνεχώς, για τις ανάγκες της περιοδείας σου σε Ελλάδα και εξωτερικό. Τα όνειρα σου υλοποιούνται;

Αισθάνομαι πως ναι, υλοποιούνται όλο και περισσότερο. Έχω αρχίσει να ζω ένα μικρό μέρος του παιδικού μου ονείρου.. που δεν ήταν άλλο από το να τραγουδώ.. κι αυτό σας το λέω με τον ενθουσιασμό του μικρού παιδιού που κρύβεται μέσα μου! Νιώθω πραγματικά τυχερός για όλα τα όμορφα πράγματα που συμβαίνουν στη δουλειά μου. Αυτό δεν σημαίνει από την άλλη ότι δεν δουλεύω σκληρά ή ότι τα παίρνω όλα ως δεδομένα.. Απεναντίας, μου δίνει αίσθηση της ευθύνης, με προσγειώνει και φροντίζει έτσι ώστε τα πόδια μου να πατάνε καλά στη γη.

Η επαγγελματική σταδιοδρομία στο εξωτερικό, ήταν στους στόχους σου από μικρή ηλικία;

Λόγω του ότι μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον που ακροβατούσε και περιφερόταν ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς –την Ελλάδα και την Γαλλία– από μικρός ονειρευόμουν να τραγουδήσω από χώρα σε χώρα και από γλώσσα σε γλώσσα. Βέβαια στη σφαίρα του μυαλού μου, όλα αυτά ήταν άπιαστα και ουτοπικά.. γι’ αυτό και σήμερα πραγματικά απολαμβάνω το κάθε δευτερόλεπτο που έχει να κάνει με αυτή τη δουλειά. Την κάθε πρόβα, συνέντευξη, συνάντηση.

Από το 2005 που ξεκίνησες να κάνεις την εμφάνιση σου στη δισκογραφία με το «Παίζει έρωτας» της τηλεοπτικής σειράς του ΑΝΤ1, μέχρι σήμερα, ποιες είναι οι συνεργασίες που ξεχωρίζεις και γιατί;

Όλες οι συνεργασίες ήταν σημαντικές για μένα και από όλους τους καλλιτέχνες με τους οποίους συνεργάστηκα, έμαθα κάτι. Σαν σφουγγάρι ρουφούσα τις εμπειρίες που ζούσα και προσπαθούσα να αποκομίσω ό,τι καλύτερο μπορούσα.. Σίγουρα ξεχωρίζω τον κο Μίμη Πλέσσα ο οποίος με ανακάλυψε και μου έδωσε την δυνατότητα να πατήσω το πόδι μου για πρώτη φορά σε μία επαγγελματική σκηνή και τον Στέφανο Κορκολή... Όμως τόσο προσωπικά όσο και επαγγελματικά, περισσότερο από όλους με επηρρέασαν ο Μάριος Φραγκούλης που σχεδόν μου «επέβαλλε» να τραγουδήσω το ρεπερτόριο που πραγματικά ήθελα να εκπροσωπήσω, η Lara Fabian για την γενναιοδωρία της και την μουσική της ουσία και πιο πρόσφατα η Άλκηστις Πρωτοψάλτη για τον επαγγελματισμό και την «προστασία» της.

Κυκλοφόρησες και γαλλόφωνο album με τίτλο “Un souhait”, το οποίο φέρει τις υπογραφές πολλών σημαντικών Γάλλων δημιουργών, ενώ υπάρχει και η συμμετοχή της Lara Fabian. Μίλησε μας γι’ αυτή τη συνεργασία.

Ευθύμης Ζησάκης: «Είμαι φιλόδοξος σαν άνθρωπος, αλλά όχι κενόδοξος»

Είναι μόλις 25χρονών και το όνειρό του είναι να «βαδίζει σ’ έναν δρόμο που συνεχώς ολοένα κι ‘ανοίγει’». Ο Ευθύμης Ζησάκης, που έκανε την πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση στο «Αμάρτημα της μητρός μου», μας μιλά για την πρώτη οντισιόν που πέρασε, για το «τσαλάκωμα» που πρέπει να έχει ένας ηθοποιός, τους στόχους του, καθώς και την πρώτη του τηλεοπτική εμπειρία, όπου υπέστη ένα «σοκ», όπως μας λέει.

«Οντισιόν» ο τίτλος της παράστασης. Τι σημαίνει αυτή η λέξη και τι η παράσταση για σένα;

Οντισιόν για μένα είναι η δοκιμή ανθρώπων που έχουν ταλέντο και δυνατότητες. Όσον αφορά την παράσταση, διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικές φωνές, διαφορετικές ερμηνείες και με όλα τα ευτράπελα που μπορεί να συμβούν.

Τι ευτράπελα σου έχουν συμβεί σε οντισιόν;

Μου ‘χουν συμβεί πολλά ευτράπελα του στυλ να πάω σε οντισιόν και να μην είναι εκεί ο σκηνοθέτης. Να τον περιμένουμε 3-4 ώρες και να μην έρθει ποτέ. Επίσης, έχουν συμβεί διάφορες συμπεριφορές αστείες και στενάχωρες. 
Στη συγκεκριμένη «Οντισιόν» γελάμε μέχρι… θανάτου στις πρόβες, από τα πράγματα που ανακαλύπτουμε ενώ οι θεατές θα δουν και πολλές ευχάριστες εκπλήξεις.

Ποιες οι εκπλήξεις που θα δούμε;

Όπως προδίδει και ο τίτλος είναι μία οντισιόν που θα δείτε πολλά και διαφορετικά πράγματα. Πρόκειται για ένα πολύχρωμο πιάτο, που ως βάση έχει την ανατροπή. Όλοι οι ρόλοι που στην αρχή ξεκινάνε και ορίζονται αρχικά στο «εγώ», ανατρέπονται. Από τον πιο ακραίο ρόλο στην πιο ακραία ανατροπή, από τον πιο συμβατό ρόλο να κάνει μία συμβατή ανατροπή… Είναι συνεχόμενες οι ανατροπές.

Ποια ήταν η πρώτη οντισιόν που πέρασες και τι θυμάσαι από εκείνη;

Η πρώτη οντισιόν ήταν στο Φεστιβάλ Αθηνών το 2009, στο Ρομέο Καστελλούτσι για το Χορό.  Ήταν η πρώτη οντισιόν της ζωής μου, η οποία δεν ήταν από τις πιο «δύσκολες», αλλά ήταν από τις πιο χαρακτηριστικές γιατί πέρασε χιλιάδες κόσμος. Ένιωθες το άγχος της οντισιόν, πότε θα βγω εγώ, πως θα τα πω και όλο αυτό το ωραίο πράγμα. Σαν πρώτη εμπειρία ήταν ευχάριστη! Βέβαια, έπαιξε ρόλο ότι ήμουν και στην παράσταση τελικά, γιατί αν δεν ήμουν, δεν ξέρω αν θα ήταν…

Τι θα παρακολουθήσουμε από εσένα επί σκηνής;

Επειδή και για μένα τον ίδιο είναι έκπληξη αυτά που κάνω, θα ήθελα να έρθετε και να δείτε την παράσταση, για να καταλάβετε και να βάλετε τίτλους τι έκανε εκεί…

Από ότι είδα στις πρόβες «τσαλακώνεσαι»…