ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΟΚΚΟΣ:"ΤΗΝ ΠΟΝΗΡΙΑ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ"

Έχοντας γράψει τη δική του ιστορία όλα αυτά τα χρόνια, ο Στέλιος Ρόκκος είναι από τους λίγους καλλιτέχνες που δεν φοβούνται να πουν τη γνώμη τους, ακόμη και όταν ξέρουν ότι δεν θα αρέσει. 

Από τον Παναγιώτη Μουλόπουλο

Το ραντεβού μας κλείστηκε για το απόγευμα της Τετάρτης στο Sideradiko Summer. Περπατήσαμε στον εξωτερικό χώρο του μαγαζιού και στη συνέχεια καθίσαμε στα σκαλοπάτια, για να κάνουμε τη συνέντευξη. Με τον Στέλιο Ρόκκο, όμως, κάθε λέξη έχει γοητεία και ενδιαφέρον.

Καταρχήν θα ήθελα να ξεκινήσουμε από το συλλεκτικό album, «Η γυναίκα μέσα μου». Πως προέκυψε η ιδέα;

Η ιδέα προέκυψε από τα τραγούδια. Αγαπημένα τραγούδια που έχουν ερμηνεύσει γυναίκες στο παρελθόν. Αυτός ο τίτλος ήρθε γιατί καλύπτει κι άλλα πράγματα, όπως τη γυναικεία πλευρά του κάθε άντρα. Δεν υπάρχει άντρας που να μην έχει γυναικεία πλευρά, αφού μάνα τον μεγάλωσε. Η αισθητική του για κάποια πράγματα, ο ευαίσθητος εαυτός του. Αυτό ήθελα να θίξω με αυτό τον τίτλο και να βγάλω αυτή τη πλευρά μέσα από το cd.

Είστε ένας ευαίσθητος άντρας;

Το μ***ι μου λείπει (γέλια). Πολύ!

Τι είναι αυτό που σας ευαισθητοποιεί σε διάφορα πράγματα;

Η ψυχή μου με οδηγεί σε αυτά, οι ευαισθησίες και γενικά η άποψη που έχουμε για τα πράγματα.

Με δεδομένη την κατάσταση που επικρατεί, πιστεύετε ότι θα αλλάξει κάτι;

Όσο έχουμε μπροστά τη γυναικεία μας πλευρά, όχι (γέλια). Πρέπει να βάλουμε την αντρική μας. Κοίταξε, τα πράγματα ήρθαν έτσι γιατί τον κόσμο –όχι μόνο την Ελλάδα!- τον διοικούν τεχνοκράτες, οι οποίοι δεν καταλαβαίνουν από ευαισθησίες και τέτοια πράγματα. Έχουν να κάνουν μόνο με το κέρδος και την απόλυτη ισοπέδωση των λαών. Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου το θέμα άνθρωπος. Και επειδή ο λαός έχασε το «εμείς», γιατί είχε μπροστά το «εγώ». Το «εμείς» μπορεί να ανατρέψει όλη αυτή την κατάσταση. Όταν συνεργαστούμε οι άνθρωποι και δεν είμαστε έρμαια της τηλεόρασης και των lifestyle. Να αντισταθούμε σ’ αυτό τον τρόπο ζωής που μας έχουν μάθει να ζούμε και να πορευόμαστε. Αυτός ο τρόπος ζωής μας οδήγησε εκεί που μας οδήγησε.

Δηλαδή;

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΒΛΑΝΤΗ: "ΔΕΝ ΠΕΦΤΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ"

Από τον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΟΥΛΟΠΟΥΛΟ

Ύστερα από έναν φορτωμένο χειμώνα, πώς θα χαρακτήριζες την φετινή χρονιά;

Ήταν αρκετά δύσκολη, επειδή είχα παραστάσεις μαζί με πρόβες και στα ρεπό μου ταξίδευα στην Κύπρο. Πολύ δύσκολο, αλλά δημιουργικό. Και ευτυχώς που υπήρξε αυτό.

Ως προς το κοινωνικό επίπεδο είναι πολύ δύσκολα, διότι ο κόσμος ταλαιπωρείται πάρα πολύ. Το ζω αυτό. Πήγαινα και στην Κύπρο και είδα πόσο ταλαιπωρήθηκαν οι άνθρωποι.
Θεωρώ ότι κάτι καλό θα γίνει και θα βγούμε απ’ αυτό κάποια στιγμή. Εύχομαι να μας δώσει μία πηγή όασης και να βρούμε κάτι. Θέλω να πιστεύω ότι μετά το καλοκαίρι κάτι θα αλλάξει στη χώρα, αλλά όχι δραματικά. Να γίνει κάτι που να δώσει μία μικρή ελπίδα, ένα μικρό βήμα.

Όταν σ’ αμφισβητούν, σε επηρεάζει αρνητικά;

Εξαρτάται ποιος μ’ αμφισβητεί. Μπορεί να πει «μου αρέσει» και πίσω από την πλάτη να πουν το αντίθετο. Δεν ξέρεις ποτέ αφού μία γενική αίσθηση έχεις. Χαίρομαι που αρέσαμε στην παράσταση, αλλά δεν άρεσα μόνο εγώ.
Υπάρχουν στιγμές που σου «κάθονται» τα πράγματα και άλλα όχι. Το “Cuba Libre” και το “Frozen” ήταν μία ευλογημένη στιγμή για μένα. Μετά από τέσσερα χρόνια έκανα θέατρο ξανά, με δύο τελείως διαφορετικούς ρόλους. Ήταν ένα θείο δώρο μέσα στην κρίση που μου δόθηκαν δύο παραστάσεις και πήγαν καλά. Το επόμενο βήμα μ’ ανησυχεί…