Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παναγιώτα Βλαντή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παναγιώτα Βλαντή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 7 Ιουλίου 2013

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΒΛΑΝΤΗ: "ΔΕΝ ΠΕΦΤΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ"

Από τον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΟΥΛΟΠΟΥΛΟ

Ύστερα από έναν φορτωμένο χειμώνα, πώς θα χαρακτήριζες την φετινή χρονιά;
Ήταν αρκετά δύσκολη, επειδή είχα παραστάσεις μαζί με πρόβες και στα ρεπό μου ταξίδευα στην Κύπρο. Πολύ δύσκολο, αλλά δημιουργικό. Και ευτυχώς που υπήρξε αυτό.
Ως προς το κοινωνικό επίπεδο είναι πολύ δύσκολα, διότι ο κόσμος ταλαιπωρείται πάρα πολύ. Το ζω αυτό. Πήγαινα και στην Κύπρο και είδα πόσο ταλαιπωρήθηκαν οι άνθρωποι.
Θεωρώ ότι κάτι καλό θα γίνει και θα βγούμε απ’ αυτό κάποια στιγμή. Εύχομαι να μας δώσει μία πηγή όασης και να βρούμε κάτι. Θέλω να πιστεύω ότι μετά το καλοκαίρι κάτι θα αλλάξει στη χώρα, αλλά όχι δραματικά. Να γίνει κάτι που να δώσει μία μικρή ελπίδα, ένα μικρό βήμα.

Όταν σ’ αμφισβητούν, σε επηρεάζει αρνητικά;
Εξαρτάται ποιος μ’ αμφισβητεί. Μπορεί να πει «μου αρέσει» και πίσω από την πλάτη να πουν το αντίθετο. Δεν ξέρεις ποτέ αφού μία γενική αίσθηση έχεις. Χαίρομαι που αρέσαμε στην παράσταση, αλλά δεν άρεσα μόνο εγώ.
Υπάρχουν στιγμές που σου «κάθονται» τα πράγματα και άλλα όχι. Το “Cuba Libre” και το “Frozen” ήταν μία ευλογημένη στιγμή για μένα. Μετά από τέσσερα χρόνια έκανα θέατρο ξανά, με δύο τελείως διαφορετικούς ρόλους. Ήταν ένα θείο δώρο μέσα στην κρίση που μου δόθηκαν δύο παραστάσεις και πήγαν καλά. Το επόμενο βήμα μ’ ανησυχεί…

Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012

Παναγιώτα Βλαντή: «Δεν μου χαρίστηκαν πράγματα»

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μουλόπουλο
Από το «Cuba Libre» στις πρόβες του νέου της θεατρικού στοιχήματος, «Frozen» και έπειτα στην Κύπρο για τις ανάγκες της τηλεοπτικής σειράς «7 ουρανοί και σύννεφα αλήτες». Κάπως έτσι έχει διαμορφωθεί το πρόγραμμα της Παναγιώτας Βλαντή, η οποία πατάει γερά στα πόδια της και απολαμβάνει τον απαιτητικό «μαραθώνιο» που τρέχει. Τη συναντήσαμε και μιλά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στη citypress.gr για τα επαγγελματικά της σχέδια, για την χρυσή εποχή της τηλεόρασης και τα χρήματα-"καβάτζα", το «μυστικό» μίας μακροχρόνιας σχέσης και τον πόνο που κρύβει, τις κριτικές, την ηλικία της και άλλα…

• Εν μέσω κρίσης είσαι από τις τυχερές που έχουν δουλειά στο θέατρο και την τηλεόραση. Είναι η «πληρωμή» σου για όσα έχεις καταφέρει μέχρι τώρα;
Νομίζω είναι δύο πράγματα μαζί: Και αυτό που λες, αφενός γιατί είμαι χρόνια στη δουλειά και αφετέρου είναι και θέμα τύχης. Δηλαδή, πέρσι είχα συζητήσει για την Κύπρο κάτι, αλλά δεν μπορούσα να πάω και φέτος με ξανά πήρανε οι άνθρωποι για μία καινούρια δουλειά. Από την άλλη, έχω κάποια χρόνια στην δουλειά και κάποιοι εκτιμούν αυτό που έχω κάνει και κάποιοι άλλοι όχι.
• Έχεις νιώσει ότι δεν σ’ εκτιμούν;
Ναι. Ο δάσκαλος μου, στη σχολή, μας το είχε πει εξάλλου: «Μην περιμένετε να αρέσετε σε όλους ή να σας εκτιμούν όλοι». Νομίζω ότι ως επί των πλείστων χαίρω εκτίμησης από τον χώρο μου. Υπάρχουν, όμως, και άνθρωποι που δεν μ’ εκτιμούν. Είμαι πολύ συνειδητοποιημένη. Δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους.
• Η καλλιτεχνική σου πορεία συνάδει μ’ αυτή που φανταζόσουν όταν έκανες τα πρώτα σου βήματα στον χώρο;
Για να είμαι ειλικρινής, δεν το περίμενα. Αυτό που συνάδει με τις προσδοκίες μου, είναι ότι ήθελα έναν συγκεκριμένο δρόμο να ακολουθήσω. Νομίζω, ότι ένα μεγάλο μέρος αυτού του δρόμου, το έχω καταφέρει. Έχω πει πολλές φορές όχι, γιατί ήθελα να κάνω καινούρια πράγματα και όχι να τυποποιηθώ. Βέβαια, ευνόησε και η εποχή για να το κάνω αυτό. Μην ξεχνάς, ότι ήμουν στην χρυσή εποχή της τηλεόρασης και αυτό βοήθησε πάρα πολύ. Είχα προτάσεις, υπήρχαν προτάσεις, γινόντουσαν πολλές δουλειές και είχα την ευκαιρία και την πολυτέλεια να επιλέξω!
• Επειδή έκανες αυτή την πολύχρονη αποχή, φοβήθηκες μήπως σε ξεχάσουν άνθρωποι του χώρου;
Είχα την ανησυχία, αλλά ήθελα να κάνω κάτι που θα μ’ αρέσει πάρα πολύ! Μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια έκανα μία απόπειρα να κάνω μία παράσταση, αλλά δεν έγινε ποτέ η… πρεμιέρα της. Ήθελα να δουλέψω με συγκεκριμένους ανθρώπους και να κάνω συγκεκριμένα πράγματα.
• Οι περισσότεροι σ’ έχουν ταυτίσει με τον ρόλο της «Συλβίς» από τα «Μαύρα Μεσάνυχτα»…
Ξέρεις γιατί; Ήταν πολύ δυνατός ρόλος, πολύ δυνατό σενάριο και πολύ κόντρα σ’ εμένα. Δεν μου το «είχανε», όχι μόνο ο κόσμος, αλλά και πολλοί άνθρωποι του χώρου.
• Από τότε ξανά χτύπησε το τηλέφωνο για να σου προτείνουν κάτι παρόμοιο με τον συγκεκριμένο ρόλο;
Μετά ήρθε η…οικονομική κρίση (γέλια)! Έχει χτυπήσει το τηλέφωνο για ένα τέτοιο ρόλο, αλλά φαντάζομαι πως αν δεν ήμουν στην χρυσή εποχή θα γινόταν κατά κόρον. Πλέον, έχουν αρχίσει να με βλέπουν σαν μοιραία γυναίκα.
• Σε ενοχλεί αυτό;
Καθόλου. Μου αρέσει πάρα πολύ, αλλά δεν μένω μόνο εκεί. Τώρα στο θέατρο θα κάνω κάτι τελείως διαφορετικό. Στο «Cuba Libre» κάνω μεν μία μοιραία γυναίκα, αλλά στο καινούριο έργο, το «Frozen», κάνω μία μητέρα που της έχουν πάρει το παιδί και της το έχουν κακοποιήσει. Για μένα είναι πολύ ωραίο που «παίζω» ανάμεσά σ’ αυτά τα δύο.
• Ποιο θεωρείς ότι είναι το μεγαλύτερο ατού σου; Νομίζω η αντοχή. Μπορώ να υπομείνω πράγματα.
• Έχεις νιώσει να χάνεις τον έλεγχο με κάτι που να σ’ έχει εξοργίσει;